Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Ήχοι και απόηχοι (II)

Πρωί Σαββάτου στην παραλία της (αβάσταχτα ερωτικής) Θεσσαλονίκης. Ο άνθρωπος με το ακορντεόν μας προσφέρει τις νότες του, προσπαθώντας να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Ξαφνικά, τον πλησιάζει (διακόπτοντάς τον) μια γυναίκα (εκπρόσωπος θρησκευτικής οργάνωσης – "ορθόδοξης" ή "αιρετικής", αδιάφορο) η οποία, με έντονο ύφος και φορτικό τρόπο, του μιλά για τη σωτηρία της ψυχής κραδαίνοντας ταυτόχρονα (μπροστά στο πρόσωπό του) και τα απαραίτητα "διαφωτιστικά" φυλλάδια. Ο φουκαριάρης δείχνει να νιώθει άβολα και αμήχανα καθώς η καρακάξα τον βομβαρδίζει με βαρύγδουπα χωρία και σωτηριολογικές συνταγές. Αίφνης, ξεπροβάλλει γραία Ταλιμπάν και, πλέον, ο ανθρωπάκος ακούει το κήρυγμα στερεοφωνικά. Ξόβεργες για τα αρπακτικά, επειγόντως...

Ο ανοιχτόκαρδος μουσικός με το υπέροχο πλατύ χαμόγελο και τις ζωηρές μελωδίες. Τα σέβη μου...

Ετικέτες

2 σχόλια:

Ο χρήστης Blogger ange-ta είπε...

πως το λένε αυτό το ταγκό;;;

Στην εποχή μου το χόρευα αδιάκοπα!!

Εσύ μάλλον μόλις έκανες άτα - στράτα

Δευτέρα, Απριλίου 27, 2009 5:56:00 μ.μ.  
Ο χρήστης Anonymous ab irato είπε...

Ε, ναι. Ο παλιός είναι αλλιώς...

Τρίτη, Απριλίου 28, 2009 10:08:00 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα