Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Όποιος δε θέλει να ζυμώσει...

 

Όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο, 14 μήνες μετά τη βιτριολική επίθεση (23.12.2008) στην Kuneva, καμία απολύτως πρόοδος δεν έχει σημειωθεί στις (ουσιαστικά, ανύπαρκτες) έρευνες για τον εντοπισμό των (ηθικών και φυσικών) δραστών. Βέβαια, η Kuneva (η οποία πέρασε ολόκληρο το 2009 στον «Ευαγγελισμό») δεν είναι μεγαλοβιομήχανος Μυλωνάς, ούτε εφοπλιστής Παναγόπουλος (οι αναφορές είναι τυχαίες και απολύτως ενδεικτικές) για να κινητοποιηθεί ο μηχανισμός και να λυθεί το «μυστήριο» αυθωρεί και παραχρήμα. Και, φυσικά, το ζήτημα δεν εξαντλείται στην επίθεση εναντίον της γενναίας συνδικαλίστριας, αλλά έχει να κάνει και με το πολυπλόκαμο καθεστώς των εργολαβιών, το χυδαίο σκλαβοπάζαρο ενοικίασης και υπενοικίασης εργαζομένων, που εισήγαγε (νόμος 2956/2001, επί υπουργίας Δημήτρη Ρέππα) ο «εκσυγχρονιστής» Σημίτης – ο οποίος, σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιεύματα, απεδείχθη και κοινός απατεώνας της «δημιουργικής λογιστικής». Το ίδιο νομικό πλαίσιο διατήρησαν άθικτο οι επίγονοι του Σημίτη - ο «μεταρρυθμιστής» Κωστάκης (κληρονόμος του ονόματος του θείου του) και ο διαδικτυακός Γιωργάκης (κληρονόμος της θέσης του παππού και του πατέρα του). Στο επικοινωνιακό πεδίο, ο Χουντοχοϊδης (υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ., γαρ) επικήρυξε τους δράστες για 1.000.000 ευρώ, αποδεικνύοντας (σύμφωνα με τα λόγια του συνηγόρου πολιτικής αγωγής Κώστα Παπαδάκη) «το αδιέξοδο και την αδυναμία των διωκτικών αρχών να αναζητήσουν με αξιώσεις τους δράστες...» - και την απροθυμία τους, θα προθέταμε.... Ενδεικτικό της προχειρότητας με την οποία αντιμετωπίστηκε η υπόθεση, παρά τις κοινωνικές διαστάσεις που έλαβε, είναι το σκεπτικό με το οποίο το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθήνας (με βούλευμα στις 11.11.2009) διατάσσει να συνεχιστεί η ανάκριση κάνοντας δεκτό ένα από τα τρία σκέλη της σχετικής εισαγγελικής εισήγησης και αναφέροντας: «Δεδομένης της ιδιαίτερα σοβαρής και αποδοκιμαστέας εγκληματικής ενέργειας που δέχθηκε σε βάρος της η παθούσα, ένεκα της οποίας τέθηκε σε κίνδυνο η ίδια της η ζωή, των εκτεταμένων και μόνιμων σωματικών βλαβών που της προκάλεσε, καθώς και των κοινωνικών προεκτάσεων που κάθε τέτοια επίθεση λαμβάνει, επιβάλλεται να της δοθεί η δυνατότητα να καταθέσει συμπληρωματικά ό,τι άλλο θεωρεί πως μπορεί να συμβάλει ουσιωδώς στη διαλεύκανση της επίθεσης και στην εξακρίβωση των δραστών. Η βελτίωση της υγείας της και η πιο νηφάλια πλέον ψυχική της κατάσταση είναι πιθανόν να τη βοηθήσουν να αξιολογήσει ακριβέστερα τις περιστάσεις και τους λόγους της επίθεσης και να καταθέσει για πρόσωπα και γεγονότα που παρέλειψε να αναφέρει...». Προηγουμένως, ο 13ος τακτικός ανακριτής Ελευθέριος Γεωργίλης είχε επιστρέψει τη δικογραφία στην εισαγγελία (αφού την είχε κρατήσει τυπικά για μερικούς μήνες, διενεργώντας κάποιες διεκπεραιωτικές και ανούσιες ανακριτικές ενέργειες), με την υπόδειξη να τοποθετηθεί στο αρχείο – επειδή δεν είχαν βρεθεί οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της δολοφονικής απόπειρας. Ο θόρυβος που προκάλεσε η προσπάθεια κουκουλώματος, ανάγκασε τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών να αναθέσει την υπόθεση στον εισαγγελέα Χαράλαμπο Λακαφώση˙ ο Λακαφώσης έστειλε και πάλι τη δικογραφία στον Γεωργίλη, ο οποίος (σημειωτέον, εκείνη την εποχή, είχε αποφασίσει την παράταση της προφυλάκισης του Θοδωρή Ηλιόπουλου, οδηγώντας τον στο έσχατο μέσο της απεργίας πείνας) επέστρεψε εκ νέου τη δικογραφία στην εισαγγελία – υποστηρίζοντας ότι η ποινική διερεύνηση της υπόθεσης είχε ήδη ολοκληρωθεί. Με το βούλευμα της 11ης Νοεμβρίου, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών (το οποίο κλήθηκε να λύσει τη διαφωνία μεταξύ του ανακριτή και του εισαγγελέα) επιχείρησε να προσπεράσει αυτόν τον σκόπελο και να δείξει «πρόσωπο» προς τα έξω, κάνοντας έναν ελιγμό που δείχνει (τουλάχιστον) πολιτική πονηριά˙ δεν έκλεισε την υπόθεση, αλλά απέρριψε την πρόταση του εισαγγελέα, εκτός από ένα σημείο: τη λήψη συμπληρωματικής κατάθεσης από την Kuneva. Επίσης, δεν έλαβε καθόλου υπόψη του το υπόμνημα των συνηγόρων της Kuneva, το οποίο τόνιζε τις κραυγαλέες παραλείψεις τόσο της αστυνομικής προανάκρισης όσο και της κύριας ανάκρισης, καθώς και τον εξαρχής λάθος προσανατολισμό της έρευνας και ζητούσε συγκεκριμένες ανακριτικές πράξεις. Έτσι, ο ανακριτής μπορούσε να πάρει μια συμπληρωματική κατάθεση από την Kuneva και να ξανακλείσει την υπόθεση, ενώ ο Χρυσοχοΐδης είχε τη δυνατότητα να καμαρώνει για την επικήρυξη - χωρίς οι ασφαλίτες του να κάνουν τίποτα, αφού δεν είχαν λάβει σχετική δικαστική εντολή. Είναι χαρακτηριστικό το πώς υποδέχτηκαν τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. τις σχετικές ειδήσεις: μετέδιδαν ότι δεν κλείνει ο «φάκελος Kuneva» και ότι έχουν επικηρυχθεί οι δράστες. Ετσι, ο κόσμος που δε γνώριζε λεπτομέρειες είχε την ψευδαίσθηση ότι αυτή η κυβέρνηση ήταν αποφασισμένη να κάνει τα πάντα για να αποδώσει δικαιοσύνη. Στη συμπληρωματική της κατάθεση (30.11.2009, στον «Ευαγγελισμό») η Kuneva τονίζει μεταξύ άλλων: «[...] Αυτός που μου έκλεισε το δρόμο, ώστε ένας δεύτερος άντρας να μου ρίξει το οξύ στο πρόσωπο, ήταν ντυμένος μοντέρνα-αθλητικά και το πρόσωπό του είχε σκούρο χρώμα, σαν γύφτος. Ο άλλος που μου έριξε το οξύ ήταν λευκός και δεν μπόρεσα να δω το πρόσωπό του [...] Δέκα ημέρες πριν από την επίθεση είχα επισκεφθεί τα γραφεία της εταιρείας ως εκπρόσωπος της Π.Ε.Κ.Ο.Π. και είχα διαμαρτυρηθεί επειδή, όπως με είχαν ενημερώσει οι εργαζόμενοι, τους έδινε ως δώρο Χριστουγέννων λιγότερο ποσό από αυτό που έπρεπε, ενώ τους έβαζε να υπογράφουν ότι έλαβαν όλο το ποσό. Επίσης τους έβαζαν να υπογράφουν και διάφορα άλλα έγγραφα άγνωστου περιεχομένου... Κάθε φορά που πήγαινα στην εταιρεία έτρεχαν να κρύψουν κάποια έγγραφα και γενικά ένιωθαν φόβο όταν με έβλεπαν [...] Μία εβδομάδα πριν δεχθώ την επίθεση κάθε βράδυ είχα παρατηρήσει ότι ένας άνδρας με παρακολουθούσε και με ακολουθούσε στο τρένο, όταν έφευγα. Πάντα έμπαινε μαζί μου στο βαγόνι. Ηταν ηλικίας 50-60 ετών, φορούσε σακάκι, με ύψος 1,70 και ήταν ψαρομάλλης [...] επειδή δεν φοβόμουν και διαμαρτυρόμουν, δεν είχαν καλή άποψη για μένα και οι εκπρόσωποι της εταιρείας είχαν ενημερώσει ψευδώς τους εργαζόμενους που δεν μιλούσαν ελληνικά (κυρίως μαύρους) ότι εγώ ήθελα να κλείσω την εταιρεία [...]». Έτσι, έδωσε το πλαίσιο εντός του οποίου έπρεπε να κινηθεί η ανάκριση, αλλά ο Γεωργίλης βιάστηκε να περατώσει (εντός δύο μηνών) την αγγαρεία που του ανέθεσαν – χωρίς, φυσικά, να στραφεί προς την "OIKO.M.E.T." και τις άλλες δουλεμπορικές εταιρείες: είπαμε, τα ιερά και τα όσια δεν τα αγγίζουμε!!! Έτσι, η δουλεμπορική εταιρεία του Οικονομάκη εμφανίζεται ως αθώα περιστερά και ο Χαράλαμπος Αραπατσάκος (διευθύνων σύμβουλος του Η.Σ.Α.Π.) βρήκε την ευκαιρία να αθετήσει τον λόγο του (έχουν και λόγο τιμής τα λαμόγια;) για εκδίωξη της "OIKO.M.E.T." από τον Η.Σ.Α.Π. και την προκήρυξη διαγωνισμού για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού καθαριότητας, μέσω Α.Σ.Ε.Π. – όπως είχε συμφωνήσει στις 2 Απριλίου 2009. Για τον Αραπατσάκο, η εν λόγω εταιρεία είναι «απολύτως νόμιμη, πλέον τηρεί την εργατική νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις...» (προσέξτε το «πλέον») - μάλιστα το πιστοποιούν η Επιθεώρηση Εργασίας και το Ι.Κ.Α. (τον καθαρισμό των κτιρίων του Ι.Κ.Α. έχει αναλάβει η "OIKO.M.E.T." – σύμπτωσις!!!). Έτσι, ο συγκεκριμένος εργολάβος θα παραμείνει στον Η.Σ.Α.Π. τουλάχιστον (προσέξτε το «τουλάχιστον») μέχρι τη λήξη της σύμβασης (Απρίλιος 2011) και ο αγώνας της Kuneva (και της Π.Ε.Κ.Ο.Π.) μένει αδικαίωτος...


Σε άλλη παράμετρο του επικοινωνιακού παιχνιδιού προσπάθησε να διαπρέψει έτερος γελοίος πασόκος, ο γνωστός και μη εξαιρετέος λιμοκοντόρος Λοβέρδος. Αρχές Νοέμβρη του 2009, με μπόλικες φανφάρες και τις τηλεοπτικές κάμερες επί ποδός, ο Λοβέρδος παρέδωσε στη μητέρα της Kuneva τα κλειδιά του σπιτιού που της παραχώρησε ο Ο.Ε.Κ. (Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας), χωρίς να μνημονεύσει ότι η εξασφάλιση κατοικίας υπήρξε απόφαση (την υπέγραψε η Πετραλιά, με βαριά καρδιά) της προηγούμενης κυβέρνησης – όχι από την αγαθή της θέληση, αλλά κατόπιν ασφυκτικών κι επίμονων πιέσεων του κινήματος συμπαράστασης. 

Σε συνέντευξή της στην «Ελευθεροτυπία» (13.02.2010), η Kuneva τόνισε: «Αφού δεν έχει χάσει κανένας την εταιρεία του, δεν τιμωρήθηκε κανένας εργοδότης για παραβιάσεις εργατικής νομοθεσίας, αυτόματα σημαίνει ότι είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει. Δεν χρειάζεται να είναι σωστός, αφού κανείς δεν του ζητάει λογαριασμό. Άρα συνεχίζει να κάνει αυτό που έκανε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Να παρανομεί...». Στην ίδια συνέντευξη, η πρόεδρος της Π.Ε.Κ.Ο.Π. (Παναττική Ενωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού) Βλασία Δημητρακοπούλου, δηλώνει: «Έχω πάει στον εισαγγελέα τρεις συμβάσεις έργου για καθαριότητα. Τα στοιχεία λένε ότι οι εργολάβοι παραβιάζουν τη σύμβαση έργου, ότι εισφοροδιαφεύγουν και ότι γίνεται σπατάλη δημόσιου χρήματος. Πρόκειται για τις συμβάσεις στον Η.Σ.Α.Π., στο Δαφνί και στον Ευαγγελισμό. Ποια είναι η εξέλιξη; Με κάλεσε ο εισαγγελέας, κατέθεσα για το έργο του Η.Σ.Α.Π. και πρότεινα μάρτυρες, εργαζόμενους που είχαν εργατικές διαφορές, 17 εκ των οποίων είχαν κινηθεί δικαστικά, για να δώσουν κι αυτοί στοιχεία και να αποδειχθεί ότι παραβιάζεται η εργατική νομοθεσία και η σύμβαση έργου. Τίποτα δεν έγινε. Πήραν τον φάκελο άρον άρον, τον έστειλαν στον Πειραιά και δεν δέχτηκαν καν να εξετάσουν τους μάρτυρες. Είπαν: θα δούμε πότε θα σας καλέσουμε...». Η ίδια συνδικαλίστρια, έλεγε σε προηγούμενη συνέντευξή της («Ελευθεροτυπία», 02.12.2010): «[...] Μεταθέτουν ορισμένους για να μην καταγγείλουν, να μην καταθέσουν όσα τους έχουν συμβεί. Όποιες κατέθεσαν σε δικαστήρια, μπήκαν σε μαύρες λίστες και δεν ξαναβρήκαν δουλειά. Αρκετές γυναίκες δέχονται επιθέσεις από εργοδότες. Εργοδότες εκδηλώνουν απρεπείς συμπεριφορές στο έπακρο. Υπάρχουν και περιπτώσεις που, εμμέσως, προϊστάμενοι τις προωθούν να "κρατούν συντροφιά" σε στελέχη επιχειρήσεων, των οποίων καθαρίζουν το χώρο. Όλα αυτά προσπαθούμε ν' αλλάξουμε και δεχόμαστε επιθέσεις με στόχο να μη μιλήσουμε [...] Οι εργοδότες-εργολάβοι με απειλούσαν στο παρελθόν και συνεχίζουν. Ακόμη και μέσα στο δικαστήριο κάποιος είχε το θράσος να με απειλήσει ότι "αν καταθέσεις, θα σου σπάσω τα πόδια". Δέχομαι πολλά τηλεφωνήματα ανώνυμα -και πρόσφατα επώνυμα- που μου λένε πως "αν δεν σταματήσεις μόνη σου, θα σε σταματήσουμε εμείς". Δέχτηκα πολλές απειλές για τη ζωή μου. Μου ζητούν να κλείσω το σωματείο. Νιώθω τον κίνδυνο, αλλά δεν θα σταματήσω. Πήγα στον εισαγγελέα, στην Αστυνομία, όπου αλλού μπορούσα και το κατήγγειλα.». Δεν είναι η πρώτη φορά που εκδηλώνονται τέτοιες απειλές˙ σε δηλώσεις της στο «Έθνος» (15.11.2009), η Βλασσία Δημητρακοπούλου κατήγγειλε ότι δέχτηκε τηλεφώνημα από εργοδότη, ο οποίος με απειλητικό ύφος της ζήτησε να μην πάει σε εκδήλωση για τις εργολαβίες του Α.Π.Θ. (άλλος γνωστός δουλεμπορικός φορέας) που θα γινόταν στη Θεσσαλονίκη, να «προσέχει» και να σταματήσει να κάνει ό,τι κάνει «γιατί δεν γνωρίζει ποια θα είναι τα αποτελέσματα και οι συνέπειες». Μετά από δέκα λεπτά, της τηλεφώνησε συνδικαλιστής-πρόεδρος σωματείου καθαριστών από τη βόρεια Ελλάδα και «με κακό ύφος» της ζήτησε γραπτή δέσμευση ότι δεν θα συμμετείχε στη συγκεκριμένη εκδήλωση. Είναι αυτό που λέμε: «το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο...». 

Οι εργολάβοι ανήκουν στην κατηγορία των «ανέγγιχτων» της εποχής μας. Τα περιστατικά αυθαιρεσίας εκ μέρους των είναι αμέτρητα, καθημερινά και βαρβάτα. Μέσα στον Νοέμβριο του 2009, ο εργολάβος καθαριότητας του Τμήματος Γεωπονίας του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας (στον Βόλο) απέλυσε τις 5 από τις 6 καθαρίστριες, επειδή στις 13 Νοεμβρίου απαίτησαν τα δεδουλευμένα του Οκτωβρίου – δηλαδή, του προηγούμενου μήνα! Τη μέρα εκείνη, οι εργαζόμενες προχώρησαν σε αποχή από την εργασία τους και παρέδωσαν γραπτή καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας. Ο εργολάβος, όταν απέτυχε να τις πείσει να μην κινητοποιηθούν προσφέροντάς τους κάποιο ποσό έναντι των δεδουλευμένων, τους κοινοποίησε τις απολύσεις. Όλα αυτά, με την ανοχή της Πρυτανείας και του κοσμήτορα της Γεωπονικής Σχολής, οι οποίοι παριστάνουν τους ανήξερους για τη συμπεριφορά του εργολάβου. Όμως, σύμφωνα με τις εγκυκλίους του υπουργείου Εργασίας, είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν τον εργολάβο υπό τον όρο ότι αυτός τηρεί τις διατάξεις της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας. Και βέβαια, γνώριζαν τα πάντα, διότι είχε ξαναγίνει κινητοποίηση εργαζόμενων και οι πανεπιστημιακές αρχές είχαν δεσμευθεί ότι οι καθαρίστριες θα πληρώνονται κανονικά μέχρι τη 10η ημέρα κάθε μήνα. Τρεις φορές ο συγκεκριμένος εργολάβος έχει αποφύγει να πληρώσει εμπρόθεσμα τις καθαρίστριες, αλλά οι πρυτανικές αρχές αρνούνται να τον κηρύξουν έκπτωτο, όπως έχουν υποχρέωση. (πηγή: εφημερίδα «Κόντρα», 21.11.2009, φύλλο 577) 

Άλλο παρόμοιο περιστατικό, στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο όπου οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα και στην τροφοδοσία βρέθηκαν άνεργοι, μόλις άρχισαν να αμφισβητούν τις δουλεμπορικές πρακτικές. Πρόκειται για εργαζόμενους που δούλευαν στις συγκεκριμένα θέσεις επί σειρά ετών, σε διάφορους εργολάβους. Οι εργολάβοι άλλαζαν, αλλά οι εργαζόμενοι παρέμεναν, υπογράφοντας σ’ ένα λευκό χαρτί - χωρίς να γνωρίζουν πόσες ώρες θα δούλευαν ή πόσα χρήματα θα έπαιρναν. Δούλευαν όσες ώρες χρειάζονταν για να βγει η δουλειά και αμείβονταν με 630 ευρώ, ενώ υπέγραφαν για 1.100 μικτά. Κάποια στιγμή αντέδρασαν και είπαν στους εκπροσώπους της εταιρίας "Abnorr Cleaning" πως δεν θα ξαναϋπογράψουν ότι παίρνουν παραπάνω. Πήγαν και στην Επιθεώρηση Εργασίας, όπου τους είπαν: «Αφού υπογράφατε, δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα...». Η εταιρία, βλέποντας ότι αρχίζουν να κινητοποιούνται, αποφάσισε να τους παγιδεύσει˙ τους έβαλε να υπογράψουν παραίτηση, για να προσληφθούν από μια νέα εταιρία, από την οποία όμως δεν πληρώθηκαν ποτέ. Μετά από έναν μήνα, η "Abnorr Cleaning" ξαναπήρε την εργολαβία και απέλυσε τους 28 από τους 42 εργαζόμενους με το επιχείρημα ότι είχαν παραιτηθεί νωρίτερα. Το αποτέλεσμα ήταν να μη πάρουν ούτε την πενιχρή αποζημίωση, ενώ δεν δικαιούνται ούτε επίδομα ανεργίας. (πηγή: εφημερίδα «Κόντρα», 21.11.2009, φύλλο 577) 

Στις δουλεμπορικές δραστηριότητες οι «ναοί της γνώσης και της μάθησης» συγκαταλέγονται στους πλέον δραστήριους μπροστάρηδες. Εκτός από το Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας και το Α.Π.Θ., και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου συμπεριφέρεται αναλόγως. Μόνο που ο πρύτανής του (Ανδρέας Τρούμπης – γνωστός και ως «τρόμπας»), στην προσπάθειά του να δείξει προς τα έξω «αντιεργολαβική» εικόνα, το μόνο που κατάφερε να αποδείξει ήταν το μέγεθος της κουτοπονηριάς του. Συγκεκριμένα, έδιωξε την εργολαβική εταιρεία, αναθέτοντας την καθαριότητα στις ίδιες τις καθαρίστριες. Μέχρι εδώ, όλα καλά, τουλάχιστον φαινομενικά˙ διότι, η ανάθεση έγινε με σύμβαση έργου που μετέτρεπε το προσωπικό καθαριότητας σε ελεύθερους επαγγελματίες-αυτοαπασχολούμενους. Στο άρθρο 1 της σύμβασης αναφέρεται (σε άψογα νεοελληνικά-κορακίστικα) πως «δεν προκύπτει εξαρτημένη εργασία και το έργο που θα εκτελεσθεί θα γίνει με την ιδιότητα του ελεύθερου επαγγελματία ...». Στο άρθρο 3, ορίζεται πως η σύμβαση «δεν υποκρύπτει εξαρτημένη εργασία, δεν καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες της υπηρεσίας...», με σκοπό να μην υπάρξει δυνατότητα μελλοντικής διεκδίκησης συμβάσεων αορίστου χρόνου. Η αμοιβή ορίζεται στις 13.284 ευρώ ετησίως (1.107 μηνιαίως), από τα οποία ένα μέρος θα πάει στο Τ.Ε.Β.Ε. («δεν υφίσταται υποχρέωση του εργοδότη για ασφάλιση σε οποιονδήποτε φορέα, κύριας ή επικουρικής ασφάλισης...»), ένα άλλο (20%) θα το παρακρατήσει η εφορεία (και, ίσως, θα το επιστρέψει την επόμενη χρονιά μετά την εκκαθάριση της φορολογικής δήλωσης) και ένα άλλο ποσό θα ξοδευτεί σε υλικά καθαριότητας. Στη σύμβαση αναφέρεται ρητά πως οι εργαζόμενοι καθαριότητας δε δικαιούνται δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, ούτε και επίδομα αδείας, ενώ υποχρεούνται να προσέρχονται (πέρα από το καθημερινό επτάωρο) ακόμη και Σάββατο ή Κυριακή – αν χρειαστεί. Ας δοκιμάσει ο εν λόγω (τζάμπα μάγκας) πρύτανης να εργαστεί ένα διάστημα ως «μπλοκάκιας»... (πηγή: εφημερίδα «Κόντρα», 11.07.2009, φύλλο 562) 

Σε όλα αυτά, έρχεται να προστεθεί και η προσπάθεια εκφοβισμού της συνδικαλίστριας Βενετίας Μανωλοπούλου, στη Θεσσαλονίκη. Η Μανωλοπούλου εργάζεται ως καθαρίστρια σε εργολαβική εταιρεία (ISS Facility Services Α.Ε.) στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» και δραστηριοποιείται στο «Σωματείο Εργολαβικών Καθαριστών και Φυλάκων Κεντρικής Μακεδονίας». Μαζί με άλλες συναδέλφισσές της έχουν κάνει προσφυγή στην Επιθεώρηση Εργασίας καταγγέλλοντας ότι καταπατούνται τα εργασιακά δικαιώματά τους και, την 1η Δεκεμβρίου 2009, ζήτησε να ενημερωθεί για τους όρους της ατομικής σύμβασης εργασίας που έχει υπογράψει - έχει υπογράψει ατομική σύμβαση, χωρίς να γνωρίζει το περιεχόμενό της, σύμφωνα με την οποία αμείβεται με 6,19 ευρώ την ώρα, ενώ η ίδια παίρνει μόνο 3,75 ευρώ. Την ίδια εργαζόμενη, η εταιρεία την εμφανίζει αμειβόμενη με 633 ευρώ (και 21 ημερομίσθια) τον ένα μήνα και 295 ευρώ τον άλλο μήνα (πάλι με 21 ημερομίσθια). Το απόγευμα της ίδιας μέρας συμμετείχε σε εκδήλωση του σωματείου, στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και, κατά την επιστροφή της στο σπίτι της στην Κάτω Τούμπα, διαπίστωσε ότι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου της υπήρχε εμφανής διάβρωση από καυστικό υγρό. Ούτε από αυτήν την υπόθεση περιμένουμε να δούμε χαΐρι, δεδομένου ότι οι απανταχού δουλέμποροι απολαμβάνουν ασυλίας και προστασίας άνωθεν. Ένα ακόμη μελανό σημείο στη συγκεκριμένη περίπτωση, η άκρως ειρωνική δήλωση του αδίστακτου πατριδοκάπηλου και χαραμοφάη Καρατζαφύρερ από τα έδρανα του χαμαιτυπείου της Πλατείας Συντάγματος: «Θέλω να εκφράσω κι εγώ τη συμπάθειά μου στην καθαρίστρια, τη συνδικαλίστρια, γι’ αυτό που έγινε στο αυτοκίνητό της. Βέβαια, όταν μιλάμε για κρίση στην οικονομία και μία καθαρίστρια έχει ένα αυτοκίνητο αρκετά ακριβό, δείχνει ότι ίσως δεν υπάρχει τόση κρίση στα φτωχότερα στρώματα! Νομίζω ότι βιτριόλι στο αυτοκίνητο δεν δικαιολογεί να της χαριστεί ένα τριάρι! Μία γκαρσονιέρα ίσως!...». Η Μανωλοπούλου απάντησε (πολύ ευγενικά και ψύχραιμα) ως εξής: «Δουλεύω 7 χρόνια στο αεροδρόμιο και τα δύο τελευταία χρόνια καθάριζα και μια τράπεζα, αλλά δεν άντεξα άλλο. Έφευγα από το σπίτι πριν από τις 5 το πρωί και γύριζα στις 7.30 μ.μ. Έτσι έπαιρνα 900 ευρώ το μήνα και αγόρασα ένα μεταχειρισμένο SEAT Ibiza του 2002, με τις οικονομίες και δάνειο 3.500 ευρώ. Έχω 115 ευρώ να δίνω για την εξόφληση του δανείου. Νομίζω ότι είχε κακή πληροφόρηση ο κ. Καρατζαφέρης...». Σύμφωνα με το «πόθεν έσχες» (δηλαδή, την απλή καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων, χωρίς να ελέγχεται η προέλευσή τους και ο τρόπος απόκτησής τους) του 2009, ο καλός αυτός χριστιανός και αξεπέραστος πατριώτης διαθέτει: 13.000 τ.μ. βοσκοτόπων (εκ των οποίων, 8.500 τ.μ. στην Αρκαδία, 500τ.μ. στο Σοφικό Κορινθίας,  393τ.μ. στην Κηφισιά και αλλαχού), τέσσερις θέσεις στάθμευσης (εισπράττει ενοίκια;), έκταση 230,89 τ.μ. (όπου οικοδομεί) δίπλα στην κατοικία του (διαμέρισμα 144 τ.μ.) στο Παλαιό Φάληρο, εισοδήματα 91.229,74 ευρώ από τη βουλευτική «αποζημίωση» (άραγε, ποιος τον ζημίωσε και πώς;), και 9.264 ευρώ από άλλες (;) «πηγές», διαμέρισμα 83τ.μ. στην οδό Βασιλέως Κωνσταντίνου στην Αθήνα, άλλα τρία διαμερίσματα (73τ.μ, 82τ.μ. και 172τ.μ. αντίστοιχα) στην Καλλιθέα, οικία στην Κερατέα (135τ.μ.), οικία (291τ.μ.) στους Λιβανάτες Φθιώτιδας, βοσκότοπο και οικόπεδο 250τ.μ. στην Αρκαδία, κλπ. Δήλωσε καταθέσεις 26.500 ευρώ (!!!) και η σύζυγός του (η οποία διαθέτει ανάλογη ακίνητη περιουσία) δήλωσε καταθέσεις 30.500 ευρώ (!!!). Ο ίδιος δήλωσε ότι διαθέτει αυτοκίνητο 4.600 κ.ε. και η σύζυγός του αυτοκίνητο 3.700 κ.ε. (εδώ, αδικείται η κυρία...). Αυτά είναι μόνο τα δηλωθέντα, δηλαδή τα φανερά. Ζαλίστηκε κανείς, ή να ζαλιστούμε όταν υπολογίσουμε (πρόχειρα) και τα αφανή υπάρχοντα του εν λόγω γλοιώδους εθνονταβατζή; 

 

Ετικέτες , ,

3 σχόλια:

Ο χρήστης Blogger ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ είπε...

Εσύ θα με πας στη φυλακή, να το ξέρεις...

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 25, 2010 1:42:00 μ.μ.  
Ο χρήστης Blogger ange-ta είπε...

και γω μαζί, αλλα μου λείπει το σπαθί

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 25, 2010 1:44:00 μ.μ.  
Ο χρήστης Anonymous ab irato είπε...

Ειρήνη υμίν!!!
Δε βλέπετε τριγύρω σας, που (σχεδόν) όλοι κοιτάζουν τη δουλίτσα τους;
Κάτι παραπάνω θα ξέρουν οι "αγαπητοί συνάνθρωποι" και "αξιοσέβαστοι νυκοκυραίοι"...

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 25, 2010 1:51:00 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Αρχική σελίδα