Balurdos…

Αν κάποιος αποφασίσει ν’ ασχοληθεί στα σοβαρά με το θέμα «μπασκίνες», θα βρεθεί προ πολλαπλών λογικών αδιεξόδων. Αν κάποιος προσπαθήσει να εξηγήσει την όποια συμπεριφορά των ένστολων χοιρινών με βάση τη στοιχειώδη λογική, θα γευτεί εγγυημένη απόγνωση. Ίσως η πρέπουσα προσέγγιση να περιλαμβάνει ατέρμονη παράθεση λαϊκών παροιμιών και θυμόσοφων ρήσεων, όπως «εκεί που μας χρωστούσανε, μας πήραν και το βόδι» ή «ό,τι του φανεί του λωλοστεφανή» ή «τί του λείπει του ψωριάρη, φούντα με μαργαριτάρι», και πάει λέγοντας. Οι προαναφερθείσες φράσεις ταιριάζουν απολύτως στο κείμενο που δημοσίευσε η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αχαΐας, ως αντίδραση στο πώς παρουσιάζονται οι ένστολοι εγκληματίες (π.χ. των ΜΑΤ και άλλων «προστατών του πολίτη») στην τηλεοπτική σατιρική εκπομπή «Ελληνοφρένεια». Ο τηλεοπτικός ήρωας που ενσαρκώνει το DNA του ΜΑΤατζή, ονομάζεται Μπαλούρδος˙ στην ισπανική γλώσσα, το επίθετο "balurdo" έχει διάφορες έννοιες: χρησιμοποιείται κυρίως στη Λατινική Αμερική και μπορεί να σημαίνει «ανισόρροπος», «παλαβός», «απεχθής», και άλλα παρόμοια. Το πλήρες κείμενο (Δελτίο Τύπου, δημοσιευμένο την Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014, με τις αναμενόμενες ανορθογραφίες) των πατρινών μπάτσων είναι το ακόλουθο: «Η Ένωση μας έκπληκτη παρακολουθεί την διαπόμπευση που δέχονται οι Αστυνομικοί, ιδιαιτέρως της Υποδιεύθυνσης Αποκατάστασης Τάξης (ΥΑΤ) και Ομάδας ΔΕΛΤΑ από την σατυρική σειρά ''Ελληνοφρένεια'' που παρουσιάζεται στην τηλεόραση του Alpha. Συγκεκριμένα εμφανίζονται ηθοποιοί που φέρουν πλήρη επιχειρησιακή στολή της ΥΑΤ , με όλα τα εμβλήματα και διακριτικά του σώματος, ως επίσης και της ομάδας ΔΕΛΤΑ, τους οποίους οι υπόλοιποι συμπρωταγωνιστές, τους χλευάζουν συνεχώς και συχνά τους κοσμούν με ένα σωρό κοσμητικά επίθετα και άσεμνες χειρονομίες, αφήνοντας μηνύματα ότι πρόκειται περί ηλιθίων. Όλα αυτά διαδραματίζονται στην ζώνη υψηλότερης θεαματικότητας που παρακολουθούν ακόμα και μικρά παιδιά περνώντας αρνητικές αντιλήψεις για το θεσμό της Αστυνομίας αλλά και λανθασμένη εικόνα για όλους εμάς που τον υπηρετούμε. Θεωρούμε ότι η παρέμβαση πρέπει να είναι άμεση καθόσον προσβάλει τους συναδέλφους που υπηρετούν στις υπηρεσίες αυτές, αλλά και γενικότερα όλους τους συναδέλφους, και γεννά ερωτήματα για το εαν και ποιοι έδωσαν την άδεια και την συγκατάθεση τους σε κάτι τέτοιο, αναλαμβάνοντας και τις ευθύνες τους. Η Ένωση μας ενημέρωσε ως όφειλε την ΠΟΑΣΥ προκειμένου με την σειρά της να διαχειριστεί το όλο ζήτημα.». Όπως φαίνεται, το βασικό παράπονο των πατρινών μπάτσων είναι ότι κάποιοι ομόσταβλοί τους διακωμωδούνται και παρουσιάζονται μονάχα ως ηλίθιοι και όχι ως έμμισθοι δολοφόνοι, ως αστοιχείωτοι και όχι ως μίσθαρνα όργανα της κάθε κυβερνητικής (ή επιχειρηματικής, όπως η «Ελληνικός Χρυσός») συμμορίας. Το ζήτημα δεν σηκώνει περαιτέρω ανάλυση˙ όλοι έχουμε δει στιγμιότυπα και σκηνές (φωτογραφίες, βίντεο) της εν λόγω ένστολης κτηνωδίας και πολλοί διαθέτουμε εμπειρική γνώση από τη συμπεριφορά και τη νοοτροπία τους. Πάντως, η ιστοσελίδα της Ε.Α.Υ.Α. διαθέτει και πεδίο με την ονομασία «φόρος τιμής, πεσόντες αστυνομικοί»˙ ανάμεσά στους τιμώμενους μνημονεύονται και οι Απόστολος Βέλλιος (ξεπαστρεύτηκε στις 19.9.1994, όταν ο Ε.Λ.Α. χτύπησε με εκρηκτικό μηχανισμό κλούβα των Μ.Α.Τ. στον Περισσό), Νεκτάριος Σάββας (τον εκτέλεσε η «Σέχτα Επαναστατών» στις 17.6.2009, έξω από την κατοικία της Σοφίας Κυριακίδου –βασική προστατευόμενη ψευδομάρτυρας στη δίκη για την υπόθεση του Ε.Λ.Α.), Ιωάννης Βάρης (τον εξόντωσε η «Ε.Ο. 17Ν», στις 2.11.1991, με αντιαρματική ρουκέτα η οποία εκτοξεύτηκε εναντίον κλούβας των Μ.Α.Τ. επί της οδού Χαριλάου Τρικούπη στα Εξάρχεια), και Γιώργος Βασιλάκης (υπασπιστής του τότε υπουργού μπάτσων και καταστολής, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, τα τίναξε στις 24.6.2010, όταν άνοιξε παγιδευμένο φάκελο στο γραφείο του). Εμείς θα βεβαιώσουμε τους αχαιούς μπάτσους ότι ο κατάλογος με τις νεκρολογίες θα διευρύνεται όσο οι ασπόνδυλοι κρανοφόροι θα εξακολουθούν να ερμηνεύουν τον ίδιο μονότονο και προβλέψιμο ρόλο…

Ενδεικτικές περιπτώσεις ένστολης βαναυσότητας, αλιεμένες από τον σχετικό ωκεανό:

Πέμπτη 18.12.2008: Άλλη μια περίπτωση τσουβαλιάσματος ανύποπτου περαστικού από τα βδελυρά υποκείμενα της ΥΑΤ, καθώς η Αθήνα «φλέγεται» από αλλεπάλληλες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, δώδεκα μέρες μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Ο 23χρονος φαντάρος Γιώργος Γρηγοριάδης είναι ο «τυχερός της κλήρωσης»… [ρεπορτάζ του Κώστα Ζαφειρόπουλου, «Εφημερίδα των Συντακτών», φύλλο 178, Τρίτη 18.06.2013]

Πέμπτη 27.9.2012: Ομοσπονδίες και σύλλογοι αναπήρων και πασχόντων εισπράττουν τα γνωστά «χάδια» των (εν πλήρη εξαρτύσει) χαμερπών τσοπανόσκυλων. [«Εργατική Αλληλεγγύη», φύλλο 1.039, Τετάρτη 03.10.2012]

Πέμπτη 4.10.2012: Τα μαντρόσκυλα της «δημοκρατίας» χτυπούν απλήρωτους εργαζομένους των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, οι οποίοι διαδηλώνουν στο Πεντάγωνο. Σε φωτογραφία που δημοσιεύει η «Αυγή της Κυριακής» [7.10.2012], ΜΑΤατζής έχει γυρίσει το κλομπ ανάποδα και χτυπά με τη σιδερένια λαβή του ροπάλου του έναν ήδη τραυματισμένο διαδηλωτή. Όπως γράφτηκε στο athens.indymedia, πρόκειται για το ίδιο σίχαμα που είχε ψεκάσει με χημικά τον Μανώλη Γλέζο παλαιότερα.

Πέμπτη 6.12.2012: Οι θρασύδειλοι γυμνοσάλιαγκες του Δένδια δείχνουν τον «ανδρισμό» τους σε ανήλικα παιδιά, τα οποία διαδηλώνουν ως φόρο τιμής στη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ενδεικτικός ο τίτλος που επιλέγει η «Εφημερίδα των Συντακτών» [φύλλο 28, Παρασκευή 7.12.2012]: «Παιδομάζωμα στη μνήμη του Αλέξη»

Πέμπτη 14.2.2013: Οι ένστολες ύαινες επιτίθενται με λύσσα εναντίον ομάδας της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ και σε δύο βουλευτές που τους συνόδευαν (αν οι διαμαρτυρόμενοι ήταν αντιεξουσιαστές, τι θα τους έκαναν οι τσογλαναράδες των ΜΑΤ;), μετά από παράσταση διαμαρτυρίας στο πανεπιστημιακό γραφείο του τότε γ.γ. του υπουργείου Οικονομικών Γιώργου Μέργου. [ρεπορτάζ του Δημήτρη Αγγελίδη στην «Εφημερίδα των Συντακτών», φύλλο 83, Παρασκευή 15.2.2013]

Ο στρατός κατοχής που υπερασπίζεται τις επιχειρηματικές λαιμαργίες των χρυσοθήρων στη Χαλκιδική, ξεσαλώνει με κάθε ευκαιρία και κακοποιεί τους αντιστεκόμενους ντόπιους οι οποίοι προσπαθούν να σώσουν τον τόπο τους από τον αφανισμό. Επιδρομές σε χωριά, εισβολές σε κατοικίες οικογενειών και συλλήψεις αξημέρωτα, απεριόριστη χρήση χημικών σε κατοικημένες περιοχές, καθεστώς τρομοκράτησης εις βάρος ανθρώπων κάθε ηλικίας και φύλου, συνθέτουν το καθημερινό σκηνικό της περιοχής. Γεγονός είναι πως οι κάτοικοι της περιοχής (άμεσα θιγόμενοι από τη σαμαρικού τύπου «ανάπτυξη») έχουν συμπεριφερθεί με περισσή αβρότητα στους λεγεωνάριους των χρυσοθήρων: ούτε ένα πτώμα ακόμη˙ ποτέ δεν είναι αργά για μια καλή αρχή…

Τετάρτη 11 Ιουλίου 2013: Μηχανοκίνητη ομάδα ροπαλοφόρων ανθρωποειδών χτυπά ανηλεώς πορεία συμπαράστασης στον απεργό πείνας Κώστα Σακκά. Ρεπορτάζ: Δημήτρης Αγγελίδης, Κώστας Ζαφειρόπουλος [«Εφημερίδα των Συντακτών», φύλλο 197, Πέμπτη 11.07.2013] και athens.indymedia 

Όσο για την πολυχρησιμοποιημένη θεωρία των «λίγων σάπιων μήλων» καθώς και για τις περιβόητες ΕΔΕ, παραπέμπουμε τους εύθικτους αχαιόμπατσους στην εξαιρετική παρουσίαση του «Ιού» με τίτλο «Και κλέφτες και αστυνόμοι. Αποκαλυπτικές οι εκθέσεις της ΔΕΥ της ΕΛ.ΑΣ.» [«Εφημερίδα των Συντακτών», φύλλο 115, Σάββατο 30.3.2013] 

Υ.Γ. Τι; Αν υπάρχουν περιστατικά ένστολης βίας εναντίον ναζιστών και λοιπών «πατριωτών»; Ποιο χαϊβάνι έκανε την ερώτηση;

Passe-partout…

Τη Δευτέρα 27 Μαΐου 2013, στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΛ.ΑΣ., αναρτήθηκε το εξής Δελτίο Τύπου της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής: «Συνελήφθη προχθές (25-5-2013) το απόγευμα στα Πετράλωνα, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Προστασίας Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, 40χρονος ημεδαπός, ο οποίος νωρίτερα, προσποιούμενος τον αστυνομικό, προσέγγισε ανήλικη ημεδαπή και προέβη σε ασελγείς πράξεις σε βάρος της. Όπως διαπιστώθηκε από την αστυνομική έρευνα, ο συλληφθείς εντόπιζε ανήλικες μαθήτριες, ηλικίας 8 έως 14 ετών την ώρα που έφευγαν από το σχολείο τους, μετά την λήξη των μαθημάτων. Στη συνέχεια τις ακολουθούσε, κινούμενος με μοτοσυκλέτες διαφόρων τύπων και φορώντας πάντα προστατευτικό κράνος, μέχρι την είσοδο των πολυκατοικιών στις οποίες διέμεναν. Στη συνέχεια εισέρχονταν μαζί τους στις πολυκατοικίες και προσποιούμενος τον αστυνομικό, επιδεικνύοντας κάποια έγγραφα από το πορτοφόλι του, τις παραπλανούσε ότι διενεργεί έρευνα για κλοπή στο σχολείο ή για ναρκωτικά και τις οδηγούσε σε απόμερο κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας, όπου προέβαινε σε ασελγείς πράξεις σε βάρος τους. Από την μέχρι τώρα αστυνομική έρευνα έχει διαπιστωθεί ότι, κατά την τελευταία πενταετία, έχει ενεργήσει ασελγείς πράξεις σε βάρος είκοσι ένα (21) ανήλικων κοριτσιών σε διάφορες περιοχές της Αθήνας. Σημειώνεται ότι ο δράστης τη δεκαετία 1995 - 2005 είχε συλληφθεί δύο (2) φορές, για αδικήματα τα οποία στρέφονται κατά της γενετήσιας ελευθερίας και αξιοπρέπειας ανηλίκων κάτω των δώδεκα (12) ετών, για τα οποία έχει καταδικασθεί και φυλακισθεί. Σε βάρος του 40χρονου σχηματίσθηκε σχετική ποινική δικογραφία και οδηγήθηκε στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.». Σχετική ανακοίνωση ακολούθησε και την Πέμπτη 30 Μαΐου, με την οποία ανακοινώθηκαν τα στοιχεία του συλληφθέντος και δημοσιεύθηκαν πέντε φωτογραφίες του (ανφάς και προφίλ): «[…] Δίνονται στη δημοσιότητα, κατόπιν σχετικής Διάταξης της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, τα στοιχεία ταυτότητας και φωτογραφίες του 40χρονου ημεδαπού, ο οποίος συνελήφθη στις 25-05-2013, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Προστασίας Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, για αποπλάνηση και ασελγείς πράξεις σε βάρος ανηλίκων κοριτσιών (Σχετικό το από 27-05-2013 Δελτίο Τύπου). Πρόκειται για τον Γεωργιάδη Στυλιανό του Βασιλείου και της Δωροθέας, που γεννήθηκε το 1973 στη Νέα Ιωνία Αττικής και κατοικεί στα Πετράλωνα. Η συγκεκριμένη δημοσιοποίηση, χρονικής διάρκειας έξι μηνών, σύμφωνα με τη σχετική Εισαγγελική Διάταξη, αποσκοπεί στην προστασία του κοινωνικού συνόλου, των ανηλίκων, των ευάλωτων ή ανίσχυρων πληθυσμιακών ομάδων και προς ευχερέστερη πραγμάτωση της αξίωσης της Πολιτείας για τον κολασμό των παραπάνω αδικημάτων. Στο πλαίσιο αυτό, παρακαλούνται οι πολίτες να επικοινωνούν με τον τηλεφωνικό αριθμό […]». Όπως διαβάζουμε στον Τύπο [«Εφημερίδα των Συντακτών», φύλλο 164, Πέμπτη 30.5.2013], ο εν λόγω λίγδας «δήλωσε στις Αρχές ότι είναι τόσο πολλά τα θύματά του που… δεν τα θυμάται όλα […]», ενώ «τα αδικήματα που αντιμετωπίζει, μέχρι στιγμής, είναι αποπλάνηση παιδιών κάτω των 12 ετών, κατά συρροή, ληστεία κατά συρροή και αντιποίηση αρχής […]».

Δεν έχουμε σκοπό να αναλωθούμε σε περιττούς αφορισμούς περί της γλοιώδους δραστηριότητας του υποκειμένου στο οποίο αποδόθηκε το προσωνύμιο «δράκος των Πετραλώνων», αλλά θα εστιάσουμε σε κάποιο σημείο το οποίο θεωρούμε σημαντικό για την υπόθεση αυτή. Το γεγονός ότι ο δράστης προέβαινε σε «αντιποίηση Αρχής» (σύμφωνα με το κατηγορητήριο) για να στριμώξει τα θύματά του, μόνο τυχαίο δεν είναι. Αν παρακάμψουμε την όποια αφέλεια ή ευπιστία μπορεί να χαρακτηρίζει τα άτομα νεαρής ηλικίας (και, δη, τα ανήλικα), η εξουσιαστική ιδιότητα την οποία επικαλούταν ο Γεωργιάδης χρησίμευε ως αντικλείδι γενικής χρήσης. Άραγε, οι κορασίδες που τον ακολουθούσαν τι είχαν ακούσει από τους γονείς τους; ότι πρέπει να σεβόμαστε τις Αρχές, τους θεσμούς και την εξουσία εν γένει; ότι όλοι όσοι στελεχώνουν τις «Αρχές» είναι άνθρωποι αδαμάντινου χαρακτήρα και άμεμπτης ηθικής και ξημεροβραδιάζονται στις επάλξεις φροντίζοντας για την ασφάλειά μας; Πάντως, ακόμη και αν δεν τα έχουν ακούσει από τους κηδεμόνες τους, φροντίζει η τηλεοπτική προπαγάνδα (κυρίως η βορειοαμερικανική, αλλά και η εγχώρια πιθηκίζουσα) να πείσει τους έντρομους ιθαγενείς ότι οι «εκπρόσωποι του Νόμου και της Τάξης» είναι ανθρώπινα όντα με βαθιά και ουσιαστικά συναισθήματα, ήρωες που διακινδυνεύουν τη ζωή τους για το «κοινό καλό», γι’ αυτό και πρέπει να τους εμπιστευόμαστε χωρίς δισταγμό. Και αν αποτύχει και η πλύση εγκεφάλου των διαφόρων μέσων (έντυπων και ηλεκτρονικών), το τροπάριο αλλάζει και ακολουθεί το «όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος»: με απλά λόγια, ακόμη και κάποιος που θα διαμαρτυρηθεί με απολύτως ήπιο τρόπο προσπαθώντας να υπερασπιστεί στοιχειωδώς την αξιοπρέπειά του, κινδυνεύει να υποστεί σωματική κακοποίηση και να τυλιχθεί σε μια κόλλα χαρτί (με διαχρονικές κατηγορίες, όπως «απείθεια» και «αντίσταση κατά της Αρχής») ώστε να τον παραλάβει κάποιος πρόθυμος ανακριτής για τα περαιτέρω. Παρά τον ψευδεπίγραφο εκδημοκρατισμό της, η Ψωροκώσταινα παραμένει μια χώρα φοβική και αστυνομοκρατούμενη (με την έννοια της απόλυτης ελευθερίας και ασυλίας που απολαμβάνουν οι μπασκίνες για να στήνουν καραμπινάτες σκευωρίες), στρατοκρατούμενη (ακόμη και τώρα ο στρατός ξηράς εκπαιδεύεται για το ενδεχόμενο ν’ αντιμετωπίσει τον «εσωτερικό εχθρό») και με μια Δικαιοσύνη απολύτως αυθαίρετη και ταξική. Όταν όλες ανεξαιρέτως οι «Αρχές» είναι ταγμένες στην υπηρεσία του ταξικού συστήματος και βασικός τους προορισμός είναι η καταστολή και η τρομοκράτηση του «εσωτερικού εχθρού», λογικό είναι η «αντιποίηση Αρχής» ν’ αποτελεί ένα βολικό πασπαρτού για κάποιους. Αφιερωμένο σε όσους ενοχικούς και «νουνεχείς» θεωρούν πως αιτία της ελληνικής κακοδαιμονίας είναι η περιφρόνηση προς τους νόμους και η (εγγεγραμμένη στα γονίδια του Έλληνα) απειθαρχία…

Η μέρα εκείνη δε θ’ αργήσει…

«Σήμερα το πρωί, ξεκίνησε το μποϊκοτάζ εναντίον των εβραϊκών καταστημάτων και θα συνεχιστεί μέχρι τα μεσάνυχτα. Θα εκτελεστεί με λυσσώδη σφοδρότητα και αταλάντευτη πειθαρχία…».

Paul Joseph Goebbels, δίνοντας το ακριβές στίγμα των διωγμών που εξαπέλυσαν εναντίον του «εσωτερικού εχθρού» οι ένστολοι δολοφόνοι του 3^ου Reich.

Αντί για "Goebbels" μπορούμε να τοποθετήσουμε το όνομα οποιουδήποτε θεσμικού εγκληματία (π.χ. υπουργός μπάτσων και καταστολής) και τα "εβραϊκά καταστήματα" μπορούν να αντικατασταθούν από τον εκάστοτε «εσωτερικό εχθρό» του ολιγαρχικού καθεστώτος που φέρει τον αυτάρεσκο και παραπλανητικό τίτλο «Δημοκρατία».

 Οι εικόνες που «κοσμούν» το παρόν δημοσίευμα δεν είναι πρωτότυπες ή πρωτοφανείς, ούτε και διεκδικούν εύσημα υψηλής αισθητικής. Για πολλοστή φορά, απεικονίζεται η πάγια συμπεριφορά των ανθρωπόμορφων τεράτων που αποκαλούνται «άνδρες» των Μ.Α.Τ. Το εν λόγω οπτικό υλικό αφορά στις διαδηλώσεις της 5^ης Οκτωβρίου στο κέντρο της Αθήνας.

Οι εικόνες αυτές είναι μία ακόμη υπενθύμιση προς όλους τους δουλόφρονες «νοικοκυραίους» που υποστηρίζουν πως οι κατάφρακτοι λακέδες «τη δουλειά τους κάνουν…» ή «εκτελούν εντολές…» -τόσο τα Τάγματα Εφόδου, όσο και τα SS εκτελούσαν επίσης εντολές. Με το ίδιο εθελόδουλο σκεπτικό, και η Τρόικα τη δουλειά της κάνει, και οι διεθνείς τοκογλύφοι (τράπεζες και χρηματιστήρια) τη δουλειά τους κάνουν, και ο νεοδωσίλογος-φιλοσιωνιστής G.A.P. (με την εγκληματική του συμμορία και τους πρόθυμους πατριδέμπορους συμμάχους του) τη δουλειά του κάνει και αυτός –προσφέροντας γη και ύδωρ στο αδηφάγο 4^ο Reich. Καθείς εφ’ ω ετάχθη…

 Κάποτε, ήταν πολύ δημοφιλές το σύνθημα «τρεις κι εξήντα παίρνετε και τον κόσμο δέρνετε…». Αργότερα, κατά τις δύο πρώτες μεταπολιτευτικές δεκαετίες, η στάση των συγκεκριμένων ανθρωποειδών (είτε επρόκειτο για τις δυνάμεις καταστολής του «εθνάρχη» και των διαδόχων του, είτε για τις αντίστοιχες του «σοσιαλιστή» με το ζιβάγκο) αποδόθηκε από τη λαϊκή μούσα με στιχουργικές επινοήσεις όπως «εμπρός, Ανδρέα, με Μ.Α.Τ. και Μ.Ε.Α. για μια Ελλάδα νέα…» ή «καλώς τα τα παιδάκια με τα ροπαλάκια, χωρίς τα ροπαλάκια είσαστε πουστράκια…» -χωρίς την παραμικρή ρατσιστική πρόθεση εναντίον των ομοφυλοφίλων, απλώς έτσι εθίγετο με καίριο τρόπο ο συμπλεγματικός «ανδρισμός» των γλοιωδών ροπαλοφόρων. Έκτοτε, το θράσος και ο κωλοπαιδισμός των ένστολων τσογλαναράδων έχουν παραφουσκώσει˙ τόσο λόγω της όλο και πιο ενισχυμένης πολεμικής εξάρτυσης που φέρουν, όσο και λόγω της απεριόριστης κάλυψης που τους παρέχουν οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι –ας μη λησμονούμε την προ εικοσαετίας παραίνεση του ακατονόμαστου εκ Χανίων βρικόλακα: «εσείς είσαστε το κράτος…».

 Το ποιον (μάλλον, το πύον) των αναλώσιμων (αλλά και τόσο απαραίτητων για την εξουσία) πραιτοριανών γενίτσαρων δεν έχει βελτιωθεί διόλου στο πέρασμα των ετών: πάντα αδίστακτοι και δολοφονικοί, πάντα θρασύδειλοι (λόγω συντριπτικής υπεροπλίας απέναντι στον «εχθρό»), πάντα τσουτσέκια και προγραμματισμένα ανδρείκελα, μια χαμερπής τσογλανοπαρέα...

 Σχετικά με τις αγριότητες της συγκεκριμένης ημέρας, οι γραφειοκράτες της ΕΛ.ΑΣ. εξέδωσαν ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται ότι «διατάχθηκε έρευνα προκειμένου να εξεταστούν καταγγελίες σχετικά με τη βίαιη συμπεριφορά αστυνομικών σε βάρος ομάδας δημοσιογράφων…», αν και το υπάρχον υλικό (φωτογραφίες και βίντεο) δείχνει καθαρά τους τραμπουκισμούς που υπέστησαν όσοι βρέθηκαν στον δρόμο των αρματωμένων χοιρινών –ανάμεσά τους, η κακοποίηση της φωτορεπόρτερ Τατιάνας Μπόλαρη του πρακτορείου "Eurokinissis", καθώς και το χτύπημα με ασπίδα που δέχτηκε στο πρόσωπο φωτορεπόρτερ ξένου πρακτορείου και του κόστισε ένα δόντι. Ο συγκεκριμένος «άνδρας» των Μ.Α.Τ. συνελήφθη το πρωί της επομένης (κατηγορούμενος για «εξύβριση», «απρόκλητη σωματική βλάβη» και «βίαιη συμπεριφορά σε βάρος της φωτορεπόρτερ»), οδηγήθηκε με άκρα μυστικότητα στα δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων και, φυσικά, αφέθηκε ελεύθερος από τον εισαγγελέα, ο οποίος όχι μόνο δεν άσκησε καμία ποινική δίωξη εις βάρος του, αλλά  ανέθεσε την υπόθεση ανατέθηκε σε πταισματοδίκη (για να διερευνηθεί αν έχουν τελεσθεί τα αδικήματα της εξύβρισης και της απειλής, βάσει ιατροδικαστικής εξέτασης)˙ αντιθέτως, συνελήφθησαν 10 διαδηλωτές στους οποίους απαγγέλθηκαν οι συνήθεις για τη συγκεκριμένη περίπτωση κατηγορίες: «διατάραξη κοινής ειρήνης», «απόπειρα σωματικής βλάβης σε βάρος αστυνομικών», «εξύβριση», «αντίσταση κατά της αρχής», «παράνομη οπλοφορία» και άλλα τέτοια φαιδρά και βαρύγδουπα. Κερασάκι στην τούρτα, ο αφόρητα γελοίος και άχθος αρούρης Κοκκαλάκης, ο εκπρόσωπος Τύπου της μπατσαρίας, ο οποίος περιφέρει το άθλιο σαρκίο του στους τηλεοπτικούς σταθμούς προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Σε αυτόν τον προκλητικό και θρασύτατο, αδαή και αστοιχείωτο, παλαιάς κοπής σμπίρο, ανήκουν οι βαθυστόχαστες φράσεις: «Συχνά, η παρουσία των διαδηλωτών αλλά και των δημοσιογράφων, επηρεάζει συναισθηματικά στους αστυνομικούς των Μ.Α.Τ. διότι τους θυμίζει καταστάσεις και περιπτώσεις όπου θεώρησαν ότι έτυχαν άδικης μεταχείρισης από τα Μέσα Ενημέρωσης…» και «να συνειδητοποιήσουν οι δημοσιογράφοι ότι ο κίνδυνος είναι μέρος της δουλειάς τους…»˙ όμως, αν ισχύει η δεύτερη φράση, ο γραφειοκράτης μπασκίνας θα πρέπει να δεχτεί ότι το ίδιο αφορά και τους έμμισθους πραιτοριανούς του καθεστώτος –οπότε, ας μην κλαψουρίζουν όταν γίνονται (καθ’ όλα θεμιτός) στόχος...

(Πηγές: «Ελευθεροτυπία», Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011 (ρεπορτάζ της Αργυρώς Μώρου) / «Ελευθεροτυπία», Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011 (ρεπορτάζ: Αργυρώ Μώρου – Αντωνία Ξυνού) / «Ελευθεροτυπία», Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011 (ρεπορτάζ της Γεωργίας Δαμά) / indymedia Αθήνας, Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011).

 Εν κατακλείδι, οι ένστολοι μούλοι με τις πανοπλίες και τον βαρύ οπλισμό δεν είναι «εργαζόμενοι με στολή» ούτε «παιδιά της εργατικής τάξης και του λαού» -όπως, με περισσή κουτοπονηριά, διαδίδει το «Κ».Κ.Ε. Είναι ο κατιμάς της κοινωνίας, αδίστακτα και αναξιοπρεπή καθάρματα που δεν έχουν το ηθικό σθένος να κερδίσουν τα προς το ζην με τρόπο έντιμο και μη εξουσιαστικό. Η φυσική τους εξόντωση (όπως ο Ηρακλής εξολόθρευσε τη Λερναία Ύδρα) αποτελεί επιτακτική και αδήριτη ανάγκη. Η μέρα εκείνη δε θ’ αργήσει…

 Υ.Γ.₁: Ενώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν. Για δεύτερη φορά μέσα σ’ έναν μήνα, και μάλιστα την επομένη των τελευταίων αγριοτήτων, ένστολοι (αστυνομικοί και ειδικοί φρουροί) συγκεντρώθηκαν έξω από το υπουργείου της λεωφόρου Κατεχάκη (ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα διαμαρτυρίας της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής) και, κραδαίνοντας τα εκκαθαριστικά τους σημειώματα (τα οποία τοιχοκόλλησαν στον εξωτερικό τοίχο του υπουργείου ΠροΠο), διαμαρτυρήθηκαν για τις περικοπές που έχουν υποστεί οι μισθοί και τα επιδόματά τους από την αρχή του έτους και βροντοφώναξαν: «Όχι άλλες μειώσεις, όχι άλλες αφαιμάξεις των μισθών μας!…». Για την παγίως δολοφονική συμπεριφορά των ομογάλακτων ροπαλοκρανοφόρων, ούτε κουβέντα –και πάλι. Προφανώς, αδυνατούν να κατανοήσουν το πόσο αναλώσιμοι είναι…

Υ.Γ.₂: Όπως επισημαίνει και η λαϊκή σοφία, «στην αναμπουμούλα χαίρεται ο λύκος…». Πληροφορούμεθα, λοιπόν, ότι, την ίδια ημέρα που οι διαδηλωτές κακοποιούνταν από τους «άνδρες» των μονάδων καταστολής, ο Βασίλης Σαραλιώτης (το δεξί χέρι του Κορκονέα το βράδυ της δολοφονίας του έφηβου Γρηγορόπουλου) αποφυλακιζόταν υπό τον (μοναδικό) όρο να παραμένει μόνιμα στη Δράμα -στον τόπο καταγωγής του. Για την Ιστορία, να υπενθυμίσουμε ότι ο συγκεκριμένος ειδικός φρουρός είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως (στις 11 Οκτωβρίου 2010) σε δεκαετή κάθειρξη για απλή συνέργεια στην ανθρωποκτονία του 15χρονου -αυτή είναι η μικρότερη δυνατή ποινή που προβλέπεται για το συγκεκριμένο αδίκημα. Τώρα, λίγες ημέρες πριν χρονίσει ως έγκλειστος, το Πενταμελές Εφετείο Λαμίας (με ομόφωνη απόφασή του και παρά την αντίθετη εισήγηση του εισαγγελέα της έδρας Χαράλαμπου Λακαφώση) αναστέλλει την εκτέλεση της ποινής του. Στην αίτηση αποφυλάκισης που είχε υποβάλει, ο Σαραλιώτης επικαλούταν ως λόγους την ασθένεια στενού συγγενικού του προσώπου και τις οικονομικές δυσχέρειες που αντιμετωπίζει η οικογένειά του. Όπως όλοι γνωρίζουμε, η «Δικαιοσύνη» εξάντλησε όλη της την αυστηρότητα όταν επέβαλε τις ποινές για την υπόθεση «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς» -υπόθεση για την οποία, οι καταδικασθέντες (όχι όλοι) ευθύνονταν μονάχα για κάποιες υλικές ζημιές…

Υ.Γ.₃: Όταν μια κυβέρνηση παραπαίει, συνήθως «αλλάζει ο Μανωλιός και βάζει τα ρούχα του αλλιώς» –σε πιο εκσυγχρονιστική ορολογία: ανασχηματισμός, αναδόμηση, κλπ, για να έχουν να ασχολούνται τα χαχόλια. Κάτι ανάλογο επιχείρησαν και οι υψηλά ιστάμενοι γραφειοκράτες της μπατσαρίας (μαζί με τον υπουργό του «Σαμίνα», φυσικά), μετά τους τελευταίους τραμπουκισμούς των «ανδρών» τους. Τα ονόματα δεν έχουν καμία σημασία, αφού η τακτική των καθαρμάτων θα παραμείνει αναλλοίωτη. Το κορυφαίο σημείο στις πρόσφατες «αλλαγές» είναι η ανάκληση από την αποστρατεία του αντιστράτηγου Χαράλαμπου Χριστοφαρεΐζη, προκειμένου να αναλάβει καθήκοντα συμβούλου του Παπουτσή. Τι εστί Χριστοφαρεΐζης; ήταν διοικητής των μονάδων αστυνομικών επιχειρήσεων (επί υπουργίας Παπαθεμελή και Γείτονα) και ηγήθηκε της ηρωικής επιδρομής των Μ.Α.Τ. εναντίον των συνταξιούχων τρομοκρατών –οι οποίοι, τον Μάρτιο του 1995, διαδήλωναν έξω από το μέγαρο Μαξίμου και χαλούσαν την υπερπολύτιμη αυτοσυγκέντρωση του πάνσοφου και λαοπρόβλητου εκσυγχρονιστή Σημίτη…

Σταθερή συνεργασία...

Κείμενο με τίτλο «Για το διήμερο οδοιπορικό αντίστασης και τη βόμβα στο παλιό Ξενία της Πάρνηθας» αναρτήθηκε σήμερα στην ιστοσελίδα Athens.Indymedia και μπορεί να μας δώσει μια εικόνα για την αγαστή συνεργασία των επίσημων κατασταλτικών μηχανισμών με τις συμμορίες των ακροδεξιών ρατσιστών. Στα πλαίσια αυτής της σύμπραξης, ως οργανωμένη προβοκάτσια με σκοπό την ενοχοποίηση των ομάδων του ένοπλου αντάρτικου πόλεων, θυσιάστηκε ο ανήλικος Αφγανός στα Κάτω Πατήσια (28.03.2010) –το επαναλαμβάνουμε για μία ακόμη φορά…

Απόσπασμα από το κείμενο:

Το σαββατοκύριακο 3 και 4 Ιούλη έγινε όπως κάθε χρόνο στην Πάρνηθα το διήμερο οδοιπορικό αντίστασης της Πρωτοβουλίας Αγώνα από το λόφο του Στρέφη. Το διήμερο πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο χώρο του παλιού Ξενία της Πάρνηθας, στην πορεία όμως σημαδεύτηκε από την αποκάλυψη μιας προβοκάτσιας ολκής η οποία αν είχε επιτύχει θα μπορούσε να το ακυρώσει, να το ενοχοποιήσει ή και να το τινάξει στην κυριολεξία στον αέρα. Λίγες μέρες μετά την πραγματοποίησή του και συγκεκριμένα το Σάββατο 10 Ιούλη η αστυνομία ανακοίνωσε ότι από έρευνά της στο χώρο του παλιού Ξενία, κατόπιν πληροφόρησής της, βρέθηκε αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός. Η πρώτη εκτίμηση ήταν ότι η τοποθέτηση και η εύρεση αυτής της βόμβας δεν ήταν παρά μια βρώμικη και ύπουλη προβοκάτσια σε βάρος της εκδήλωσης. Όπως φάνηκε όμως στη συνέχεια ήταν κάτι περισσότερο και χειρότερο από μια απλή προβοκάτσια. Με δεδομένο προφανώς ότι η βόμβα δεν έσκασε και βρέθηκε ως στοιχείο αυτούσια στα χέρια της αστυνομίας (πράγμα που φυσικά δεν θα συνέβαινε αν είχε εκραγεί), εμφανίστηκε και παραδόθηκε ένα άτομο, όπως δημοσιεύτηκε στα ΜΜΕ, το οποίο είπε την ιστορία που προφανώς είχε προετοιμάσει προκειμένου να ελαφρύνει ποινικά τη θέση του και να πέσει όσο το δυνατόν στα μαλακά. Μεταξύ άλλων είπε ότι είχε τοποθετήσει τον μηχανισμό προ 20 ημέρου αλλά για «δοκιμαστικούς» λόγους και παραδέχθηκε ότι είχε επιχειρήσει να τον ενεργοποιήσει χωρίς όμως να επιτύχει την έκρηξή του. Το γεγονός ότι μέσα σε αυτό το 20ήμερο που κατέθεσε ο ίδιος, συνέπιπτε η παρουσία της βόμβας του στο Ξενία με μια διήμερη πολιτική εκδήλωση στον ίδιο χώρο προσπεράστηκε σαν να μην είχε συμβεί. Με βάση όμως αυτό το στοιχείο όπως προκύπτει από τα λεγόμενα του ίδιου τρία ήταν τα ενδεχόμενα εφόσον είχε επιχειρηθεί όντως η ενεργοποίησή της: α) να εκραγεί πριν τη διήμερη συγκέντρωση των συντρόφων οδηγώντας στην απαγόρευση κι ακύρωση της, β) να εκραγεί μετά τη πραγματοποίησή της προκαλώντας, το λιγότερο, σύγχυση και αλλοίωση των χαρακτηριστικών της και ενοχοποίησή των συντρόφων και γ) και χειρότερο, να εκραγεί κατά τη διάρκεια της προξενώντας τραυματισμούς μεταξύ των συγκεντρωμένων συντρόφων και προκαλώντας ταυτόχρονα την ενοχοποίησή τους. Ευτυχώς δεν εξερράγη και δεν συνέβη τίποτα από αυτά. Το άτομο που παραδόθηκε κι ομολόγησε την τοποθέτηση βόμβας στο Ξενία είναι ο Χρήστος Λουκόπουλος ένας πρώην στρατιωτικός και μπράβος της νύχτας που συνδέεται με άτομα του υποκόσμου και της άκρας δεξιάς. Για παράδειγμα είχε συλληφθεί το 2007 για απόπειρα ανθρωποκτονίας στην οποία εμπλέκονταν ο τότε επιχειρηματίας της νύχτας Μπ. Λαζαρίδης και το πρωτοπαλίκαρο του Χρήστος Ρήγας. Ειδικότερα αυτός ο Χ. Ρήγας εμφανίστηκε στις εκλογές ως υποψήφιος βουλευτής της νεοναζιστικής συμμορίας Χρυσής Αυγής και διατηρεί καφέ-μπαρ στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα όπου και συνελήφθη στον Φλεβάρη του 2010 με έναν άλλο χρυσαυγίτη για παράνομη οπλοκατοχή. Ο ίδιος ο Λουκόπουλος είχε συλληφθεί επίσης τον Ιούλη του 2009 μαζί με άλλα δυο άτομα μέσα σε αυτοκίνητο με το οποίο μετέφεραν αυτοσχέδιους εμπρηστικούς μηχανισμούς. Όπως δημοσιεύτηκε στα ΜΜΕ και σύμφωνα με την ίδια την αστυνομία η βόμβα που τοποθέτησε κι ενεργοποίησε ο Λουκόπουλος ήταν ισχυρή και αν εκρηγνυόταν θα προξενούσε μεγάλη καταστροφή ακόμα και κατάρρευση μέρους του Ξενία. Από εκεί και πέρα όμως ακολούθησε συγκάλυψη της υπόθεσης από την αστυνομία και αποσιώπησή της από τον τύπο ενώ επιχειρήθηκε ο αποπροσανατολισμός όσον αφορά τον πραγματικό στόχο αυτής της ισχυρής βόμβας, που μόνο δοκιμαστική δεν ήταν, καθώς επίσης η υποβάθμισή της σοβαρότητας και των ενδεχόμενων συνεπειών της. Πολύ εύκολα λοιπόν για μερικούς επιχειρήθηκε η γραφικοποίηση του υποκείμενου που επιχείρησε να ανατινάξει το Ξενία και πολύ βολικά προσπεράστηκε σαν τυχαίο το γεγονός ότι τοποθέτησε τη βόμβα του στον ίδιο χώρο και χρόνο που πραγματοποιήθηκε η διήμερη εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Αγώνα από το λόφο του Στρέφη. Σύμπτωση εκπληκτική και καθόλου τυχαία μιας και δεν προκύπτει άλλος στόχος για τη βόμβα που βρέθηκε στο Ξενία από την συγκέντρωση των αγωνιστών που πραγματοποιούνταν εκεί. Και εθελοτυφλούν όσοι δεν βλέπουν ότι σύμφωνα με όλα τα γνωστά έως τώρα δεδομένα αυτός ήταν κατά πάσα πιθανότητα ο στόχος της βόμβας και όχι κάποιος άγνωστος άλλος, όπως θα ήθελαν να μας κάνουν να πιστέψουμε ο Λουκόπουλος, η αστυνομία και τα ΜΜΕ που συγκαλύπτουν κι αποσιωπούν τις πραγματικές διαστάσεις της υπόθεσης. Το αναμφισβήτητο γεγονός είναι ότι αυτή η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σε ένα χώρο που ήταν παγιδευμένος και επί ένα διήμερο συνυπήρξαν εκεί μερικές δεκάδες άνθρωποι, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά, με μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί και που σύμφωνα με αυτόν που την τοποθέτησε δεν είχε εκραγεί ανεξάρτητα της θέλησης του παρότι αυτός την ενεργοποίησε. […]

Αυτοψία υπεράνω...

Για παράβαση υπερβολικής ταχύτητας και παραβίαση διπλής διαχωριστικής γραμμής συνελήφθη επ' αυτοφώρω στη Λάρισα ο... υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Το περιστατικό συνέβη το απόγευμα του Σαββάτου, όταν ο υπουργός μετέβη στη Λάρισα για επισκεφθεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο τον αστυνομικό-θύμα της ληστείας στα Φάρσαλα το πρωί της περασμένης Πέμπτης. Ο κ. Χρυσοχοΐδης οδηγούσε ο ίδιος το υπηρεσιακό του αυτοκίνητο, όταν γύρω στις 3 το απόγευμα, στην περιοχή των Τεμπών, έγινε αντιληπτός να κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα παραβιάζοντας μάλιστα τη διπλή διαχωριστική γραμμή. Περιπολικό της Τροχαίας Αυτοκινητοδρόμων άρχισε να καταδιώκει το υπουργικό αυτοκίνητο, το οποίο αμέσως στάθμευσε, για να αντικρίσουν οι αστυνομικοί στη θέση του παραβάτη τον πολιτικό τους προϊστάμενο. Ο κ. Χρυσοχοΐδης απένειμε τα εύσημα στους αστυνομικούς, μαζί με τις εξηγήσεις του. Ότι συχνά διαπράττει επίτηδες τροχονομικές παραβάσεις όταν αντιλαμβάνεται την ύπαρξη αστυνομικών μπλόκων στις εθνικές οδούς για να διαπιστώσει την ετοιμότητα και αντίδραση των αστυνομικών οργάνων. Στην προκειμένη δε περίπτωση φέρεται να είπε στους αστυνομικούς ότι ήταν η πρώτη φορά κατά την οποία τον καταδίωξαν, συγχαίροντάς τους. Κλήση πάντως οι υφιστάμενοι δεν του έκοψαν... («Ελευθεροτυπία», 07.07.2010).

Ακατανίκητος ο πειρασμός για τη διατύπωση αφελών ερωτήσεων. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

Αν ο σφριγηλός και αδυσώπητος σερίφης Χουντοχοΐδης (ο οποίος, σύμφωνα με το ρεπορτάζ έτρεχε «με ιλιγγιώδη ταχύτητα παραβιάζοντας μάλιστα τη διπλή διαχωριστική γραμμή…»), παρασυρόμενος από τον υπουργικό οίστρο και την υπερδιέγερση που προκαλεί η ιδιότητα του προϊσταμένου, προξενούσε οδικό μακελειό (ενδεχόμενο αρκετά πιθανό, σε μια ιδιαίτερα περιοχή δύσκολη όπως τα Τέμπη), τι θα συνέβαινε; Απλά πράγματα: σύμφωνα με τον νόμο, ο παραβάτης κατηγορείται για φόνο εξ αμελείας (πλημμέλημα), συνήθως καταδικάζεται σε 18μηνη φυλάκιση με τριετή αναστολή και συνεχίζει να κρατά τιμόνι στα χέρια του. Βέβαια, στην περίπτωση που ο «γκαζιάρης» είναι αξιοσέβαστος ταγός του συστήματος (όπως εν προκειμένω), μέχρι και δολιοφθορά στο όχημα θα επικαλούνταν κάποιοι…

Σε παρόμοιες περιπτώσεις, οι ένστολοι ΠροΠο-υπάλληλοι διενεργούν πάραυτα αλκοτέστ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το σχετικό μηχάνημα πιθανότατα δε θα άντεχε (γνωστός μερακλής ο «απηνής διώκτης των τρομοκρατών»), αλλά τα «ευσυνείδητα όργανα» αποδέχθηκαν αδιαμαρτύρητα τη θέση τους ως απολύτως ελεγχόμενοι λακέδες –αφού, όπως κι αν έχει, δεν κατέγραψαν κάποιες (διαπιστωμένες και σοβαρές) παραβάσεις του Κ.Ο.Κ. «Παράβαση καθήκοντος» ονομάζεται αυτό, σωστά;

Εμείς οι λοιποί (οι ταπεινοί της γης, ο χύδην όχλος των πληβείων, οι κοινοί θνητοί, τα αποφόρια του ανθρώπινου είδους), δικαιούμεθα να ελέγχουμε (πού και πού, για να μας φύγει το απωθημένο) την ετοιμότητα και τις επιδόσεις των φυλάκων του νόμου και της τάξης; διότι, κάποιοι κακοήθεις και προκατειλημμένοι ισχυρίζονται πως το να τους απευθύνεις τον λόγο (πολύ περισσότερο το να τους αμφισβητήσεις) συνιστά αυτοκτονικό εγχείρημα ή εθελούσια συμμετοχή ως πειραματόζωο σε εγχείρηση χωρίς αναισθησία. Άλλωστε, οι προθέσεις μας θα είναι καλές και αγαθές –όπως ακριβώς του σερίφη ΠροΠο…

Ζαρντινιερούπολη…

[Ο τίτλος αναφέρεται στην πάντα φιλόξενη για τους παρακρατικούς και στιγματισμένη από διάφορες πολιτικές δολοφονίες «δημοκρατική συμπρωτεύουσα» -κι ας κλωτσήσουν ορισμένοι…]

Αυτό θα πει «σκληρή και παραδειγματική τιμωρία»: έξι αστυνομικοί τιμωρήθηκαν πειθαρχικά για την απρόκλητη και σκόπιμη ενοχοποίηση του 23χρονου φοιτητή Γιώργου Δημητρίου (χαρακτηρίστηκε ως ο «φοιτητής με τις πιτζάμες» και, όπως φαίνεται, το επώνυμο Δημητρίου αγριεύει τους μπασκίνες) τον Δεκέμβριο του 2009 στη Θεσσαλονίκη, κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων μνήμης για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Οι «εξοντωτικές» ποινές που επέβαλε το πρωτοβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο της ΕΛ.ΑΣ. (μετά από συνεδρίασή του στο Αστυνομικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης, στις 07.06.2010) είναι: αργία τριών μηνών σ' έναν ανθυπαστυνόμο και δύο μηνών σε τέσσερις αστυνομικούς (είχαν φορτώσει το σακίδιο με τη μολότοφ στον φοιτητή), καθώς και πρόστιμο 200-300 ευρώ στον αστυνομικό ο οποίος πέταξε στο έδαφος το κινητό τηλέφωνο με το οποίο μια αυτόπτης μάρτυρας κατέγραφε το περιστατικό. Ένας έβδομος αστυνομικός (για τον οποίο είχαν προκύψει ευθύνες από την Ένορκη Διοικητική Εξέταση που διενήργησε, πριν από τρεις μήνες, η Υποδιεύθυνση Διοικητικών Εξετάσεων της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης) απαλλάχθηκε. Βέβαια, η συγκεκριμένη απόφαση είναι πρωτοβάθμια (άρα, όχι οριστική) και αναμένεται προσφυγή (εντός συγκεκριμένης χρονικής προθεσμίας) στο δευτεροβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο της ΕΛ.ΑΣ. εκ μέρους είτε των αστυνομικών (οι οποίοι αρνήθηκαν τις κατηγορίες, μιλώντας για λάθος και όχι για εσκεμμένη ενέργεια) είτε της διοίκησης της Γ.Α.Δ.Θ. Όσο για την ποινική διερεύνηση της υπόθεσης, αυτή έχει ακόμη δρόμο μπροστά της: μετά την ολοκλήρωση της προκαταρκτικής εξέτασης από πταισματοδίκη (!!!) της Θεσσαλονίκης η δικογραφία διαβιβάστηκε σε πταισματοδίκη (!!!) της Αθήνας για να εμπλουτισθεί και με άλλες καταθέσεις μαρτύρων και, τέλος, θα επιστραφεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης. Ο Γιώργος Δημητρίου κατηγορήθηκε για κατοχή εκρηκτικών υλών και οδηγήθηκε στον ανακριτή για να απολογηθεί. Όμως, για κακή τύχη των ασφαλιτορουφιάνων, στη δικογραφία συμπεριελήφθη οπτικό υλικό με ερασιτεχνικές εικονοληψίες διαδηλωτών που έδειχναν καθαρά ότι πριν τη σύλληψή του δεν είχε κανένα σακίδιο… 

Πάντως, η εμπειρία δείχνει πως, ακόμη κι αν δικαιωθούν (εν μέρει, πάντα), τα θύματα της μπασκίνικης αυθαιρεσίας υφίστανται ανηλεείς διώξεις και βιώνουν έναν ατέρμονο εφιάλτη. Στη συγκεκριμένη κατηγορία εντάσσεται και η κλασική (πλέον) «υπόθεση ζαρντινιέρα» -η εξέλιξη της οποίας κατέδειξε (για μία ακόμη φορά) τον άκρως εκδικητικό και χυδαίο χαρακτήρα των μηχανισμών καταστολής –«προστάτες του πολίτη», με ηγήτορα τον Χουντοχοΐδη. Η «υπόθεση ζαρντινιέρα» είναι γνωστή: στις 17.11.2006 (33^η επέτειος από την εξέγερση του Πολυτεχνείου), στη Θεσσαλονίκη, κακοποιείται από μη ένστολους ασφαλίτες ο Κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου. Αρχικά, οι θρασύδειλοι τσογλαναράδες (άξιοι επίγονοι του Γκοτζαμάνη και του Εμμανουηλίδη) ισχυρίζονται ότι ο νέος σκόνταψε σε μια ζαρντινιέρα του ξενοδοχείου «ABC» και τραυματίστηκε. Σύντομα, όμως, τους διαψεύδουν οι εικόνες (οι οποίες μεταδόθηκαν πανελλαδικώς) που δείχνουν τη βαναυσότητα των ασφαλιτοανδρείκελων σε όλο της το «μεγαλείο»: ένα τσούρμο ανθρωποειδών χτυπά (με γροθιές και κλωτσιές) σε όλο του το σώμα, έναν άοπλο και ανυπεράσπιστο άνθρωπο πεσμένο καταγής. Πρόσφατα (Μάρτιος 2010), το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης του επιδίκασε ποσό 300.000 ευρώ ως αποζημίωση για ηθική βλάβη. Νωρίτερα, τον Δεκέμβριο του 2008, οκτώ φυσικοί αυτουργοί (και συνεργοί) του άγριου ξυλοδαρμού είχαν καταδικαστεί από το πρωτοβάθμιο Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης σε ποινές-χάδια: φυλάκιση από 15 έως 39 μήνες (με τριετή αναστολή), για τα αδικήματα της «πρόκλησης σωματικής βλάβης», της «έμπρακτης εξύβρισης» και της «απλής συνέργειας», κατά περίπτωση. Τον Οκτώβριο του 2010, θα δικαστούν σε δεύτερο βαθμό, μετά την έφεση που υπέβαλαν κατά της πρωτόδικης απόφασης. Στους τέσσερις από τους παραπάνω αστυνομικούς επιβλήθηκαν και πειθαρχικές κυρώσεις (από αργία έξι μηνών μέχρι χρηματικό πρόστιμο 1.000 ευρώ), ενώ οι υπόλοιποι τέσσερις απαλλάχθηκαν. Τον Μάρτιο του 2010, με την απόφαση 819/2010, το Δ' Τμήμα του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης έκανε δεκτές «εν μέρει» τις αιτιάσεις του Αυγουστίνου Δημητρίου, ο οποίος με αγωγή που είχε υποβάλει εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου διεκδικούσε αποζημίωση ενός εκατομμυρίου ευρώ για «ηθική βλάβη». Το Ελληνικό Δημόσιο αναμένεται να ασκήσει έφεση, ούτως ώστε να εκδικαστεί η υπόθεση (σε δεύτερο βαθμό) στο Διοικητικό Εφετείο. Στις 12.04.2010, ο παθών Αυγουστίνος Δημητρίου εκλήθη να ερμηνεύσει τον ρόλο του θύτη, στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, κατηγορούμενος για συμμετοχή στα επεισόδια που έγιναν στο πλαίσιο της 33ης επετείου του Πολυτεχνείου, στις 17.11.2006, στον ευρύτερο χώρο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα, οι κατηγορίες που τον βαραίνουν είναι: «στάση», «διατάραξη κοινής ειρήνης», «διακεκριμένες φθορές», «απόπειρα πρόκλησης επικίνδυνης σωματικής βλάβης» και «αντίσταση κατά της αρχής». Η δίκη αναβλήθηκε για τις 14.03.2011, κατόπιν σχετικού αιτήματος του συνηγόρου του Αυγουστίνου Δημητρίου. Το περιεχόμενο του κατηγορητηρίου αποτελεί μνημείο ασφαλίτικης προπέτειας και συνιστά ανείπωτη προσβολή ενάντια στη στοιχειώδη λογική κάθε νοήμονος ανθρώπου, αφού υιοθετεί πλήρως την ασφαλίτικη εκδοχή και διαψεύδει όσα είδαμε από τηλοψίας. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι «εκσφενδόνισε επανειλημμένως τεμάχια μαρμάρων και σκυροδέματος κατά των αστυνομικών, οι οποίοι εκτελούσαν νόμιμη διατεταγμένη υπηρεσία, γεγονός που θα μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή τους λόγω των επικίνδυνων μέσων που χρησιμοποίησε για να τους πλήξει με αυτά σε ευπαθή σημεία και ακάλυπτα σημεία του σώματος, πλην όμως η πράξη του δεν ολοκληρώθηκε όχι με δική του θέληση, αλλά επειδή οι αστυνομικοί απέφυγαν τα χτυπήματα […] Έγινε αντιληπτός από αστυνομικούς της διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης και, όταν αυτοί επιχείρησαν να τον συλλάβουν, τους απώθησε με τα χέρια του και τους χτύπησε με γρονθοκοπήματα και με τα πόδια του, προκειμένου να τους εξαναγκάσει να μην πραγματοποιήσουν τη σύλληψη […]».

Το εκδικητικό μένος των ένστολων (και μη) ανθρωπόμορφων και θρασύδειλων ερπετών (αφού, δεν έχουν το ηθικό σθένος να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεών τους) δεν περιορίζεται μόνο στη δίωξη του κακοποιημένου (σωματικά και ψυχικά) Κύπριου φοιτητή. Η πάγια τακτική των μπασκινορουφιάνων είναι η (παντί τρόπω) δίωξη και σπίλωση του καταγγέλοντος (ή, επίσης, και του μάρτυρα κατηγορίας), συνήθως εγκαλώντας τον (ή, μηνύοντάς τον) για «ψευδή καταμήνυση» και η προσπάθεια να μετατρέψουν τον κατήγορο σε κατηγορούμενο. Έτσι, ακριβώς μία εβδομάδα μετά τον Αυγουστίνο Δημητρίου, στις 19.04.2010, κάθισε στο εδώλιο του Γ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Δημήτριος Χασάπης, έπειτα από μήνυση που υπέβαλε εναντίον του ένας απ' τους πρωταγωνιστές της υπόθεσης «ζαρντινιέρα», ο αρχιφύλακας Απόστολος Αποστολίδης. Την περίοδο εκείνη, ο Δ. Χασάπης ήταν επίκουρος καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Α.Π.Θ. και υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της δημόσιας κακοποίησης του Κύπριου φοιτητή. Μαζί με άλλους επτά πανεπιστημιακούς κατέθεσαν (στις 20.11.2006) μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, με την οποία ζητούσαν τη δικαστική διερεύνηση του επεισοδίου, δηλώνοντας ότι ήταν όλοι τους αυτόπτες μάρτυρες. Σύμφωνα με το κλητήριο θέσπισμα, ο Δ. Χασάπης κατηγορείτο «ως υπαίτιος του ότι την 17.11.2006 ισχυρίστηκε σε βάρος του εγκαλούντα Α.Α., αρχιφύλακα, που υπηρετεί στην ΕΛ.ΑΣ. (Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Θεσσαλονίκης) και ο οποίος τη συγκεκριμένη ημέρα βρισκόταν σε διατεταγμένη υπηρεσία τήρησης μέτρων τάξης για τις εκδηλώσεις της επετείου της 17ης Νοεμβρίου (Πολυτεχνείου) ενώπιον του αστυνόμου Ν.Π., των συναδέλφων του αστυνομικών (Π.Μπ., Ι.Λ.) και άλλων τρίτων προσώπων, που παρευρίσκονταν στο χώρο έμπροσθεν του ξενοδοχείου ABC τα ακόλουθα επί λέξει ψευδή και συκοφαντικά περιστατικά (απευθυνόμενος στον εγκαλούντα): "σε είδα προσωπικά να είσαι μέσα στα πανεπιστήμια, να σπας με το πόδι σου πέτρες και μάρμαρα και να τα πετάς σε τζαμαρίες μέσα στο χώρο των πανεπιστημίων και να τις σπας [...] εσείς είσαστε οι κουκουλοφόροι που βάζετε φωτιές στα πανεπιστήμια, εσείς είσαστε οι υπαίτιοι των επεισοδίων"…». Από την πλευρά του, ο Δ. Χασάπης δήλωσε: «Καλούμαι να δικαστώ για συκοφαντική δυσφήμηση ενός αστυνομικού-πρωταγωνιστή της γνωστής "υπόθεσης ζαρντινιέρας", ήδη καταδικασμένου για την υπόθεση αυτή, ο οποίος, πρωταγωνιστώντας σε παρόμοιες υποθέσεις κακοποίησης πολιτών, έχει προκαλέσει δύο καταδίκες της Ελλάδος από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Με τη δίκη αυτή μετατρέπομαι από βασικός μάρτυρας της αστυνομικής βίας σε κατηγορούμενο των πρωταγωνιστών της με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Πρόκειται, επομένως, για μια δίκη με έντονο πολιτικό χαρακτήρα, αφού η απόφαση του δικαστηρίου θα σηματοδοτήσει τη στάση των αστυνομικών και δικαστικών αρχών απέναντι στους πολίτες οι οποίοι καταγγέλλουν την αστυνομική αυθαιρεσία, διεκδικούν την τήρηση της νομιμότητας και επιδιώκουν την απόδοση δικαιοσύνης…». Στην εν λόγω δίκη, ο Δημήτρης Χασάπης κρίθηκε αθώος επί της ουσίας –με απλά λόγια, το δικαστήριο δεν επείσθη από τους ισχυρισμούς του ασπόνδυλου μπασκίνα.

Στις 20.11.2006 (τρεις ημέρες μετά το επεισόδιο της «ζαρντινιέρας»), οκτώ καθηγητές του Α.Π.Θ. (Γιάννης Μυλόπουλος, Δημήτρης Χασάπης, Ελευθερία Καρνάβου, Γιάννης Κρεστενίτης, Γλυκερία Καλφακάκου, Ελένη Χοντολίδου, Γιώργος Διβάρης, Ευανθία Δούκα) κατέθεσαν στον αρμόδιο αντεισαγγελέα πρωτοδικών Θεσσαλονίκης Χρήστο Καραγιάννη την ακόλουθη μηνυτήρια αναφορά προς τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης:

Την Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2006 το βράδυ, μεταξύ 22.15 και 22.30 και καθώς επιστρέφαμε από τις εορταστικές εκδηλώσεις που έλαβαν χώρα στην Αίθουσα Τελετών του Α.Π.Θ. και στον χώρο της Πολυτεχνικής Σχολής με αφορμή την επέτειο της 17ης Νοεμβρίου, γίναμε μάρτυρες άγριου ξυλοδαρμού ενός νεαρού. Το περιστατικό συνέβη επί της οδού Αγγελάκη, λίγα μέτρα μετά το Ξενοδοχείο ABC. Ο νεαρός αιμόφυρτος και με χειροπέδες, κακοποιούταν βάναυσα από άτομα με πολιτικά ρούχα και μάσκες στο πρόσωπο, οι οποίοι μας δήλωσαν ότι ήταν αστυνομικοί. Ο άγριος ξυλοδαρμός συνέβη παρουσία ένστολων αστυνομικών και ενός τουλάχιστον αξιωματικού τους. Το βίαιο περιστατικό επιβεβαιώνουν οι εικόνες που μεταδόθηκαν σε τηλεοπτικές εκπομπές του Alpha (Δελτίο Ειδήσεων των 8 μ.μ. της 18/11/06), του Mega (Εκπομπή Mega-Σαββατοκύριακο, ώρα 8 π.μ. της 19/11/06), του ΣΤΑΡ (Δελτίο Ειδήσεων των 1 μ.μ. της 19.11.06) και άλλων τηλεοπτικών καναλιών. Δηλώσαμε στους αστυνομικούς τις ιδιότητές μας και διαμαρτυρηθήκαμε για το δημόσιο βασανισμό ενός κρατουμένου και μάλιστα υπό την επιτήρηση αξιωματικών της αστυνομίας, ζητώντας να τηρηθεί η νομιμότητα και να κληθεί ασθενοφόρο, καθώς ήταν φανερό ότι ο νεαρός αιμορραγούσε και καλούσε τους περαστικούς σε βοήθεια. Οι μασκοφόροι δράστες απάντησαν στη διαμαρτυρία μας με προπηλακισμούς, χυδαίο υβρεολόγιο και απειλητικό τρόπο, εκτοξεύοντας σεξιστικά υπονοούμενα εναντίον μας, καθώς και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για το επάγγελμά μας. Οι ένστολοι αστυνομικοί από την άλλη πλευρά προσπάθησαν να μας απωθήσουν και να μας απομακρύνουν, δηλώνοντας ότι δήθεν δεν συμβαίνει τίποτε κι ότι το επεισόδιο δεν μας αφορά. Όλοι οι παρευρισκόμενοι ένστολοι αστυνομικοί και οι αξιωματικοί, αρνήθηκαν να μας ανακοινώσουν το όνομά τους και δεν έφεραν κανένα στοιχείο από το οποίο θα μπορούσε να διαπιστωθεί η ταυτότητά τους. Στη συνέχεια οι μασκοφόροι επιβίβασαν τον τραυματία σε αυτοκίνητο με πινακίδες ΚΙΕ 4265 και απομακρύνθηκαν από το χώρο του επεισοδίου. Ζητήσαμε από παρευρισκόμενο ανώτερο αξιωματικό της αστυνομίας (επί των επωμίδων του ένα χρυσό αστέρι) να ενημερωθεί για το γεγονός ο Εισαγγελέας και η απάντησή του ήταν «δεν ξέρω τίποτα», ενώ ταυτόχρονα εισήλθε στο ισόγειο του Ξενοδοχείου ABC. Επιδιώξαμε επικοινωνία με τις εισαγγελικές αρχές, αρχικά τηλεφωνικά (τηλέφωνα 2310 507129, 2310 520138, 2310 520092, 2310 520 235) και, στη συνέχεια, μεταβαίνοντας στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τα τηλέφωνα δεν απαντούσαν και στο Δικαστικό Μέγαρο υπήρχαν μόνο οι φρουροί αστυνομικοί. Την Κυριακή το πρωί ορισμένοι από εμάς επισκεφτήκαμε και αναγνωρίσαμε τον τραυματία νεαρό στο νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς όπου νοσηλεύεται. Ο νεαρός είναι Κύπριος, λέγεται Αυγουστίνος Δημητρίου και κατά δήλωσή του έχει έρθει στην Ελλάδα για σπουδές εδώ και 10 ημέρες. Παρακαλούμε για τις δικές σας ενέργειες, ώστε να αποδοθούν οι ποινικές ευθύνες στους δράστες των παραπάνω πράξεων.

Σε εμπεριστατωμένο δημοσίευμα της δημοσιογραφικής ομάδας «Ιός», με τίτλο «Η αντεκδίκηση της «ζαρντινιέρας» («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 11.04.2010), διαβάζουμε ότι σε δήλωσή του λίγες μέρες αργότερα, ο καθηγητής Χασάπης συνόψιζε τη δράση της αστυνομίας με τα εξής λόγια: «Είδαμε εκείνο το βράδυ να δρουν στη Θεσσαλονίκη, παράλληλα και σε συνδυασμό, τρεις δυνάμεις της Αστυνομίας, πέρα από εκείνη την Αστυνομία, την οργάνωση και λειτουργία τής οποίας ορίζουν οι νόμοι. Είδαμε ένα ένστολο αστυνομικό σώμα που παρακολουθούσε τα γεγονότα, αποτελούμενο από αστυνομικούς που, κατά δήλωσή τους, δεν έβλεπαν, δεν άκουγαν και δεν είχαν όνομα. Είδαμε άνδρες με πολιτική περιβολή και μάσκες στα πρόσωπα, που δήλωναν αστυνομικοί, να πρωταγωνιστούν στον άγριο ξυλοδαρμό ενός νέου ανθρώπου, να προβαίνουν σε αναίτιες, εκτός χρόνου και χώρου, συλλήψεις νέων, και να επιβάλλουν ένα κλίμα τρομοκρατίας στους περί το πανεπιστήμιο χώρους σε βάρος φοιτητών και πανεπιστημιακών, που αποχωρούσαν από τις εκδηλώσεις που είχαν οργανωθεί μέσα στο πανεπιστήμιο. Είδαμε ένα σώμα κρούσης με πολιτική περιβολή και χωρίς κουκούλες, το οποίο δρούσε υπό την προστασία της ένστολης Αστυνομίας να πρωταγωνιστεί στην αναζωπύρωση και διόγκωση επεισοδίων μπροστά στην παλιά Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ., που ήδη είχε κατευνάσει ο πρύτανης του Α.Π.Θ.». Το ρεπορτάζ επισημαίνει ότι τα λεγόμενα του Δ. Χασάπη τα επαληθεύει με τον πιο επίσημο τρόπο ο ίδιος ο (μετέπειτα μηνυτής) αρχιφύλακας Αποστολίδης ο οποίος, ουσιαστικά επιβεβαιώνει τον (γνωστό σε όλους) προβοκατόρικο τρόπο δράσης των ασφαλιτών κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων. Στο απολογητικό υπόμνημα που κατέθεσε στις 16.02.2007, αναφέρει μεταξύ άλλων: «[…] Ως εκτελούντες, εμείς και πολλοί άλλοι συνάδελφοί μου, καθήκοντα ασφαλείας στη συγκεκριμένη εκδήλωση και στον συγκεκριμένο χώρο και προκειμένου να μπορούμε να φέρουμε σε πέρας, με τον προσφιλέστερο τρόπο τις διαταγές των ανωτέρων μας, φορούσαμε πολιτική περιβολή και ήμασταν ενδεδυμένοι με τέτοιον τρόπο, ώστε να προσομοιάζουμε κατά το δυνατόν με αυτούς που θα διατασσόμασταν να συλλάβουμε και βεβαίως να μην τραβάμε την προσοχή […] Εκ προοιμίου επίσης, θέλω να τονίσω ότι ύστερα από ρητές διαταγές του επικεφαλής όλων των μέτρων ασφαλείας, δηλαδή του αστυνομικού διευθυντή κ. Ν. Παππά, εμείς και όλοι όσοι συνάδελφοι ήμασταν σε αντίστοιχες ομάδες σύλληψης και για λόγους ευνόητους, έχοντες μάλιστα σχέση και με τα όσα είχαν αναπτυχθεί τις ημέρες εκείνες (απόψεις, νομικό και συνταγματικό πλαίσιο του πανεπιστημιακού ασύλου κ.λπ.), μας είχε απαγορευθεί ρητά να οπλοφορούμε, μας είχε απαγορευθεί ρητά να φέρουμε επάνω μας οποιοδήποτε αποδεικτικό της ιδιότητάς μας έγγραφο (ταυτότητα κ.λπ.) και τέλος μας είχε απαγορευθεί ρητά να φέρουμε μαζί μας οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να αποδείξει με έμμεσο τρόπο την ιδιότητά μας ως αστυνομικών, π.χ. χειροπέδες, γκλομπ, ούτως ώστε να μπορούμε πιο εύκολα να συμμειγνυόμαστε με τις διάφορες ομάδες των ταραξιών χωρίς να αποδεικνύεται η ιδιότητά μας και έτσι να διατρέχουμε λιγότερο προσωπικό κίνδυνο σε περίπτωση που αποκοπτόμασταν από την ομάδα μας και πέφταμε για κάποιο λόγο στα χέρια των διαφόρων ταραξιών, κουκουλοφόρων κ.λπ. […] Μπορώ να προσθέσω για το θέμα της σύλληψης υπόπτου και τα όσα μου μεταβίβασαν με την πείρα τους οι κατά καιρούς εκπαιδευτές μας ακόμη κάτι, το οποίο συνοψίζεται στο εξής. Όταν ένα άτομο δεν θέλει ή αρνείται να συλληφθεί και για αυτό το λόγο προσπαθεί να ξεφύγει, μπορεί να ακινητοποιηθεί και να συλληφθεί μόνο με τη χρήση βίας και με κανέναν άλλο τρόπο […]». Για τη βάναυση κακοποίηση του Κύπριου φοιτητή, λέει: «[…] Βεβαίως ο Αυγουστίνος Δημητρίου φάνηκε ότι ξυλοκοπήθηκε αγρίως. Βεβαίως τον πήραν τα αίματα. Αυτό άλλωστε είναι αναμφισβήτητο από το υλικό αυτής της υποθέσεως. Μήπως όμως θυμάται κανένας από εμάς την ποσότητα αίματος που εξήρχετο από τη μύτη μας όταν για κάποιο λόγο στην παιδική μας ηλικία αιμορραγούσε αυτή; Είναι αποδεδειγμένο επίσης ότι έσπασε η μύτη του Δημητρίου κατά τη στιγμή που αυτός έχασε την ισορροπία του και συμπαρέσυρε με την πτώση του και τους δύο συναδέλφους που προσπαθούσαν να τον ακινητοποιήσουν […] Βεβαίως, βλέποντας τα βίντεο των διαφόρων τηλεοπτικών σταθμών, αναδύεται μια υπέρμετρη αγριότητα από την όλη αυτή φάση στην προσπάθειά μας να ακινητοποιήσουμε τον Αυγ. Δημητρίου, αλλά εάν παρακολουθήσει κανείς καρέ-καρέ τη ροή των γεγονότων, θα διαπιστώσει ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι, όπως παρουσιάζονται […] Δικαιούμαι να πιστεύω ότι κάποια μερίδα της κυπριακής νεολαίας αφήνει το νησί της Κύπρου όχι για να προοδεύσει και να μεγαλουργήσει στο εξωτερικό, όπως κάνει η πλειοψηφία των συμπολιτών τους, αλλά μόνο για να προκαλέσει ζημιά, αναστάτωση και καταστροφή στη χώρα που τους φιλοξενεί […]». Να σημειωθεί πως, το όνομα του Αποστολίδη αναφέρεται σε δύο από τις προσφυγές του Ε.Π.Σ.Ε. (Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι) στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για περιπτώσεις αστυνομικής βίας –για αμφότερες έχει καταδικαστεί η Ελλάδα: πρόκειται για την Προσφυγή Ζελίλωφ (προσφυγή 17060/03, απόφαση 24.05.2007) και την Προσφυγή Γκαλότσκιν (προσφυγή 2945/07, απόφαση 14.01.2010). 

Άραγε, ποιον Γολγοθά θα ανηφορίσει ο έτερος Δημητρίου;