Δευτέρα, 30 Απριλίου 2007

ΑΝΑΠΤΥΞΗ Ή ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ !

(...) Ανοιξιάτικη ευφορία προκαλούν στην τραπεζική αγορά η κατά 70% αύξηση των καθαρών κερδών της Alpha Bank στο πρώτο τρίμηνο του έτους (256 εκατ. ευρώ), καθώς και η ανακοίνωση του επιχειρησιακού σχεδίου της Εμπορικής (...) Η κερδοφορία της Alpha στο πρώτο τρίμηνο του έτους, όπως επισήμανε ο διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας, Δημ. Μαντζούνης, είναι ευθυγραμμισμένη με τους στόχους, όπως παρουσιάστηκαν την περασμένη εβδομάδα στο Βουκουρέστι και στηρίζονται τόσο στις εργασίες λιανικής όσο και στο δίκτυο της ΝΑ Ευρώπης (...) Στην Ελλάδα τα προ φόρων κέρδη από τη λιανική τραπεζική ανήλθαν σε 115,5 εκατ. ευρώ και ήταν αυξημένα κατά 23,6%, σε σχέση με το περσινό πρώτο τρίμηνο. Η εξέλιξη αυτή αντανακλά την κατά 23,85% αύξηση των εκταμιεύσεων στα στεγαστικά δάνεια (818 εκατ. ευρώ), καθώς και κατά 20,5% των χορηγήσεων καταναλωτικών δανείων (434 εκατ. ευρώ). Σημαντική συνεισφορά στις παραπάνω εξελίξεις είχε η προώθηση των στεγαστικών δανείων σταθερού επιτοκίου, καθώς και η εφαρμογή του προγράμματος συγκέντρωσης οφειλών όλα σε ένα και του προγράμματος επιβράβευσης των κατόχων πιστωτικών καρτών. Παρά τους υψηλούς ρυθμούς αύξησης των δανείων, ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας διαμορφώθηκε στο 13,7% (...) Στο στρατόπεδο της Εμπορικής Τράπεζας, όπως ανακοίνωσε ο διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας, Αντ. Κροντηράς, έθεσε τους στόχους για την επόμενη πενταετία. Σύμφωνα με αυτούς, προβλέπεται αύξηση των προ φόρων κερδών κατά 30% ετησίως, προκειμένου να φθάσουν τα 600 εκατ. ευρώ στο τέλος της περιόδου. Τα καθαρά έσοδα από τραπεζικές εργασίες προβλέπεται να αυξάνονται 11% ετησίως, ξεπερνώντας τα 1,7 δισ. ευρώ, σε σχέση με 988 εκατ. ευρώ το 2006. Η μέση απόδοση κεφαλαίων εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει το 22%, σε σχέση με 6% που ήταν το 2006, ενώ η τράπεζα επιδιώκει να κατακτήσει μερίδιο, που αντιστοιχεί στο 10,55% της αγοράς (...) ("Ελευθεροτυπία", Σάββατο 28 Απριλίου 2007).



(...) Το χάσμα μεταξύ των πλουσιότερων και των φτωχότερων εισοδηματικών στρωμάτων στην Ελλάδα παραμένει υψηλότερο σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωζώνης. Κι αυτό παρά την πρόοδο που έχει συντελεστεί, τόνισε χθες ο καθηγητής Πλούταρχος Σακελλάρης, πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (Σ.Ο.Ε.) (...) Ο ίδιος τόνισε ότι το ποσοστό των ατόμων που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις ήταν υψηλότερο στην Ελλάδα σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. των 25, επισημαίνοντας τη χαμηλή αποτελεσματικότητα των κοινωνικών μεταβιβάσεων (δίκτυο πρόνοιας) στη χώρα μας (...) ("Ελευθεροτυπία", Παρασκευή, 27 Απριλίου 2007).



Το 2006 η ελληνική οικονομία εξακολούθησε να αναπτύσσεται με υψηλό ρυθμό, που έφθασε το 4,3%. Η αύξηση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (Α.Ε.Π.) αναμένεται να συνεχιστεί με ελαφρά μόνο χαμηλότερο ρυθμό κατά το τρέχον έτος. Πρόκειται για σημαντική άνοδο του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος επί 14 έτη χωρίς διακοπή, δηλαδή για τη μακρότερη περίοδο συνεχούς οικονομικής ανάπτυξης μετά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Ιδιαίτερα τα τελευταία δέκα χρόνια, κατά τα οποία ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του Α.Ε.Π. διαμορφώθηκε σε 4,1% και του κατά κεφαλήν Α.Ε.Π. σε 3,7%, οι αναπτυξιακές επιδόσεις της Ελλάδος ήταν μεταξύ των καλύτερων στη ζώνη του ευρώ, με αποτέλεσμα να υπάρξει σημαντική πρόοδος όσον αφορά τη σύγκλιση του βιοτικού επιπέδου της χώρας προς το μέσο όρο των περισσότερο ανεπτυγμένων οικονομιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στους υψηλούς ρυθμούς ανόδου του Α.Ε.Π. τη δεκαετία 1997-2006 συνέβαλαν κυρίως η αύξηση της εγχώριας ζήτησης και η ενίσχυση της παραγωγικής ικανότητας της οικονομίας μέσω επενδύσεων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Η άνοδος των επενδύσεων και της κατανάλωσης συνδέεται, μεταξύ άλλων, με την απελευθέρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος στη δεκαετία του 1990 και τη συμμετοχή της χώρας στη ζώνη του ευρώ, οι οποίες οδήγησαν σε μεγάλη μείωση του κόστους δανεισμού και σε ταχεία επέκταση των πιστώσεων (...) Η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει σοβαρό «έλλειμμα ανταγωνιστικότητας» και δεν έχει κατορθώσει να επωφεληθεί στον απαιτούμενο βαθμό από τις ευκαιρίες που δημιουργεί η παγκοσμιοποίηση και η αύξηση του μεγέθους των διεθνών αγορών. Την κατάσταση επιδεινώνουν σημαντικές αδυναμίες όσον αφορά το θεσμικό πλαίσιο και τις συνθήκες λειτουργίας των αγορών (με αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, να μην ενθαρρύνονται οι ξένες άμεσες επενδύσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να συμβάλουν αποφασιστικά στην ενίσχυση του εξαγωγικού προσανατολισμού της οικονομίας). Στις αδυναμίες αυτές περιλαμβάνονται η ύπαρξη ρυθμίσεων που παρεμποδίζουν τον ανταγωνισμό καθώς και την ευελιξία των αγορών εργασίας και προϊόντων, το υψηλό κόστος της επιχειρηματικότητας, το οποίο σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στα γραφειοκρατικά εμπόδια για την ανάληψη νέων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών και στη σχετικά υψηλή φορολογική επιβάρυνση (περιλαμβανομένων των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης) και η ανεπάρκεια υποδομών, ιδίως σε νέες τεχνολογίες. Επίσης, λόγω των αδυναμιών του εκπαιδευτικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένης της επαγγελματικής κατάρτισης) παρατηρείται σημαντική αναντιστοιχία μεταξύ ζητούμενων και προσφερόμενων ειδικοτήτων στην αγορά εργασίας, ενώ ο πληθυσμός σε ηλικία εργασίας υστερεί έναντι των περισσότερων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς το επίπεδο εκπαίδευσης και επαγγελματικής εξειδίκευσης (...) Από την ετήσια έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Νίκου Γκαργκάνα, "για την πορεία της ελληνικής οικονομίας".



Το χρήμα είναι κι αυτό ένα εμπόρευμα. Το «παράδοξο» είναι ότι όχι μόνον δεν το κατέχουν αυτοί που το παράγουν, αλλά ότι τους κατανέμεται ένα τόσο μικρό του μέρος, ώστε να είναι αναγκασμένοι να δανείζονται διαρκώς για να αγοράζουν αυτό που τους παρακρατείται. Σοφό σύστημα ο καπιταλισμός. Στάθης Σταυρόπουλος ("Ναυτίλος" - "Ελευθεροτυπία", Παρασκευή 20 Απριλίου 2007)



Η Ελλάς εις την λεωφόρον της ευημερίας και της ανάπτυξης. Όμως, προσοχή!!! Σύμφωνα με τον χρησιμότατο, τον άκρως απαραίτητο και δικαίως παχυλώς αμειβόμενο κύριον Γκαργκάνα, ελλοχεύουν ύπουλοι και διαβρωτικοί κίνδυνοι: οι συνταξιούχοι ζουν όλο και περισσότερα χρόνια, οι επιχειρήσεις επιβαρύνονται επαχθώς για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων τους... Ευτυχώς που υπάρχει ο χρηματοπιστωτικός τομέας και σώζει την κατάσταση - και, κατ' επέκτασιν, το γόητρο του έθνους. Πλέον, το σύνθημα των επαναστατημένων ραγιάδων του 1821 (Ελευθερία ή Θάνατος!) μπορεί να θεωρηθεί (και επισήμως) παρωχημένο...

Σάββατο, 28 Απριλίου 2007

ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ Η ΥΓΕΙΑ

Με κραυγές όπως «να φύγουν οι τρελοί ανάμεσα από τα παιδιά μας», «θα γίνει αιματοχυσία», «να φύγουν οι τρελοί» και «δεν θέλουμε στη γειτονιά μας τα πειράματα του κάθε υπουργού», 30 - 40 άτομα, που δηλώνουν ότι δεν είναι ρατσιστές, έκλεισαν χθες το δρόμο μπροστά στον ξενώνα τού «Ψυχαργώς» στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης. Τρομαγμένοι τους παρακολουθούσαν από το μπαλκόνι οι πρώτοι πέντε ένοικοι, πρώην ψυχιατρικοί ασθενείς, που συμμετέχουν στο πρόγραμμα κοινωνικής επανένταξης. ("Ελευθεροτυπία", Πέμπτη 19 Απριλίου 2007)



Τις φοβίες κατοίκων του Ευόσμου από τη λειτουργία του ξενώνα φιλοξενίας πρώην ψυχιατρικών ασθενών προσπάθησε να διαλύσει ο υφυπουργός Υγείας, Γιώργος Κωνσταντόπουλος, την περασμένη Παρασκευή, συνοδευόμενος από 10 ειδικούς επιστήμονες. «Ελπίζω να έχετε κάνει συμβόλαιο με τον Θεό ότι δεν θα τύχει και σ' εσάς να αντιμετωπίσετε παρόμοιο πρόβλημα υγείας», είπε σε κάποια στιγμή εκνευρισμένος ο υφυπουργός, όταν οι κάτοικοι που αντιδρούν ζητούσαν επίμονα διαβεβαιώσεις ότι οι ένοικοι του ξενώνα δεν θα απειλήσουν την ασφάλεια των παιδιών τους, και αντέτειναν ότι θα υποβαθμιστεί η περιοχή και θα χάσουν αξία τα σπίτια και τα καταστήματά τους. Έφτασε στο σημείο να υποσχεθεί ότι θα θέσει στη διάθεση των κατοίκων τους ιατρικούς φακέλους των πρώην ασθενών, παραβαίνοντας το ιατρικό απόρρητο και την προστασία προσωπικών δεδομένων, για να τους πείσει ότι οι ένοικοι δεν αποτελούν απειλή για τη ζωή και την ασφάλειά τους. Όπως είπε, πρόκειται για ανθρώπους που δεν έχουν πού την κεφαλήν κλίναι, καθώς, έπειτα από 20-30 χρόνια νοσηλείας, τους απαρνήθηκαν ακόμη και τα ίδια τους τα παιδιά. «Είναι περισσότερο ακίνδυνοι από ό,τι εμείς οι ίδιοι», πρόσθεσε και υπογράμμισε ότι πιο έντονες αντιδράσεις είχαν εκδηλώσει κάτοικοι άλλης περιοχής, οι οποίοι όμως άλλαξαν γνώμη, όταν διαπίστωσαν ότι δεν κινδύνευαν από τους ένοικους του ξενώνα. Τόνισε τέλος ότι θα συνεχιστεί η προσπάθεια ενημέρωσης των κατοίκων, μέχρι να καταλάβουν ότι δεν διατρέχουν κανέναν κίνδυνο από τους ένοικους του ξενώνα του προγράμματος «Ψυχαργώς». Τα χέρια ψηλά σηκώνει ο δήμαρχος Ευόσμου, Δημήτρης Χατζηβρέττας, που δηλώνει ότι η δημοτική αρχή δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο, από τη στιγμή που η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου ψήφισε αρνητικά στην εγκατάσταση και λειτουργία του ξενώνα. Τη φιλευσπλαχνία των διαμαρτυρομένων προσπάθησε να αφυπνίσει ο μητροπολίτης Νεαπόλεως - Σταυρουπόλεως Βαρνάβας, και τους κάλεσε να δεχτούν τον ξενώνα στην περιοχή τους, ώστε να μπορέσουν οι ένοικοί του να ενσωματωθούν και πάλι στο κοινωνικό σύνολο. ("Ελευθεροτυπία", Δευτέρα 23 Απριλίου 2007)


Τα επιχειρήματα των διαμαρτυρομένων είναι απολύτως κατανοητά, λογικά και ανθρώπινα. Οι εν λόγω "νοικοκυραίοι" έχουν αποδεχτεί πλήρως τον ρόλο του ιδιοκτήτη (καταστήματος ή οικίας) και με αυτήν την ιδιότητα πορεύονται στη ζωή τους.


Επίσης, οι συγκεκριμένοι "νομοταγείς πολίτες" έχουν δίκιο να πιστεύουν πως οι "τρελοί" δεν είχαν κανέναν λόγο να "κάψουν φλάντζα" και να χρειαστούν νοσηλεία, δεδομένου ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες είναι κήποι ολάνθιστοι και όποιος δεν το βλέπει αυτό είναι άχρηστος και του αξίζει ο Καιάδας.


Σαφέστατα και είναι επικίνδυνοι οι "ψυχοπαθείς" διότι δεν είναι πρόσωπα αξιοσέβαστα και υπεράνω πάσης υποψίας (όπως ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου της Αθήνας που συνελήφθη και κατηγορείται για βιασμό ανήλικης μαθήτριας κατ' εξακολούθηση - "Ελευθεροτυπία", Τετάρτη 25 Απριλίου 2007). Εν κατακλείδι, οι "παλαβιάρηδες" είναι αποκρουστικά μιάσματα που απειλούν την ασφάλεια και την αναβαθμισμένη αισθητική των αξιολάτρευτων και πολιτισμένων (σε όλες τις εκδηλώσεις του καθημερινού τους βίου) κατοίκων αυτής της άκρως ερωτικής και ανθρώπινης πόλης...


ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ

Αθώοι κρίθηκαν ομόφωνα και ελλείψει στοιχείων ενοχής (την Τρίτη 17 Απριλίου 2007) από το Αυτόφωρο Πλημμελειοδικείο Αθηνών οι 49 συλληφθέντες του πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου της 8ης του περασμένου Μάρτη. Και όχι μόνο αυτό. Οι δικαστές έδωσαν εντολή να αποσταλεί απόσπασμα πρακτικών της δίκης στην εισαγγελία προκειμένου να διερευνηθεί η διάπραξη αυτεπαγγέλτως διωκόμενων αδικημάτων σε βάρος των μέχρι χθες κατηγορούμενων φοιτητών, όπως άσκηση σωματικής βίας, ψευδορκία (προφανώς από μάρτυρες αστυνομικούς), αλλά και εκτεταμένη χρήση χημικών.


Οι 49 κατήγγειλαν ότι κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου είχαν δεχθεί επίθεση με δακρυγόνα στη διασταύρωση Αμαλίας και Πανεπιστημίου, ενώ μετά τις συλλήψεις υποστήριξαν ότι υπέστησαν ξυλοδαρμό. Κατά την κράτησή τους τη νύχτα στη Γ.Α.Δ.Α. δεν τους επιτράπηκε η επικοινωνία με συνηγόρους, οι οποίοι μίλησαν τότε για "μαύρη στιγμή για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις εγγυήσεις του κράτους δικαίου". Ενώπιον του δικαστηρίου αντιμετώπιζαν συλλογικά τα πλημμελήματα: "Διατάραξη κοινής ειρήνης και σύσταση και συμμορία". Ένας εξ αυτών, κατηγορούταν επιπλέον (ο μοναδικός στον οποίον αποδόθηκε εξειδικευμένη κατηγορία) και για απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης.



Οι καταγγελίες συλληφθέντων για άγριο ξυλοδαρμό τους είχαν επιβεβαιωθεί και από εργαζομένους του Ερυθρού Σταυρού, το σωματείο των οποίων κατήγγειλε αστυνομική βία καθώς «κατά τη διάρκεια εφημερίας του νοσοκομείου γίναμε μάρτυρες της τραγικής και αιματοβαμμένης επίθεσης, όταν τριάντα και πλέον τραυματίες προσήλθαν στα Επείγοντα με τραύματα στον αυχένα και στο κεφάλι. Το είδος των χτυπημάτων αποδεικνύει ότι πρόκειται για μεθοδευμένη δολοφονική επίθεση ενάντια στον καθένα που αγωνίζεται για τα δικαιώματά του για δημόσια και δωρεάν παιδεία».



Η απόφαση των συγκεκριμένων δικαστών, καίτοι αυτονόητη και λογική, είναι γενναία διότι εναντιώνεται στην αγωνιώδη προσπάθεια της νεοδεξιάς κυβέρνησης να επαναφέρει το "κράτος του χωροφύλακα" της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Επιπλέον, αμφισβητεί άμεσα και με σαφήνεια τις υπερεξουσίες που θέλει να δώσει ο μπατσοϋπουργός στους "πραίτορές" του, καθώς και την αξέχαστη ρήση του Μητσοτάκη "εσείς είσαστε το κράτος". Επίσης, εμμέσως πλην σαφώς, αναγνωρίζει στους πολίτες το δικαίωμα να διαδηλώνουν την αντίθεσή τους στις όποιες κυβερνητικές (και όχι μόνο) αποφάσεις. Κάτι ανάλογο συνέβη προσφάτως στις Η.Π.Α. όπου επτά χρόνια μετά τις βίαιες διαδηλώσεις κατά την σύνοδο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου στο Seattle, οι δημοτικές αρχές της πόλης υποχρεώνονται να καταβάλουν αποζημιώσεις ύψους ενός εκατομμυρίου δολαρίων σε 175 διαδηλωτές που είχαν συλληφθεί από την αστυνομία. Ομοσπονδιακό δικαστήριο έκρινε ότι οι μαζικές συλλήψεις ήταν παράνομες και δεν έλαβαν υπόψη τους το δικαίωμα των πολιτών να βρίσκονται στο χώρο όπου και συνελήφθησαν. Με την ίδια απόφαση καλούνται οι αστυνομικές και δημοτικές αρχές να διαγράψουν την καταχώριση της σύλληψης από τα αρχεία και τα ποινικά τους μητρώα. Και, επιτέλους, να τελειώνουμε κάποτε με το παραμύθι πως "και οι ένστολοι εργαζόμενοι είναι κι εκτελούν διαταγές", δικαιολογία που τους δίνει συγχωροχάρτι για την οποιαδήποτε αυθαιρεσία και βαρβαρότητα διαπράττουν...

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2007

GERNIKA - LUMO 26.IV.1937



Απόγευμα Δευτέρας 26 Απριλίου 1937. Οι καμπάνες της εκκλησίας της Santa Marίa στη βασκική πόλη Gernika (Guernica ισπανιστί) σημαίνουν συναγερμό λόγω του βομβαρδισμού που υφίσταται η πόλη από τα αεροσκάφη της γερμανικής Luftwaffe κατόπιν πρόσκλησης του δικτάτορα Francisco Franco. Περίπου χίλιοι εξακόσιοι (1.600) άνθρωποι δολοφονούνται από αέρος την ώρα που η πόλη σφύζει από ζωή λόγω της λειτουργίας της εβδομαδιαίας υπαίθριας αγοράς.





Για τους Βάσκους ακούγονται κατά καιρούς κάποιες αρνητικές και απαξιωτικές εκφράσεις όπως "εθνικιστές", "τρομοκράτες" κλπ. Όμως, υπήρξαν λαμπρό παράδειγμα αντίστασης στην κτηνώδη δικτατορία των φασιστών φαλαγγιτών, ενώ η συντριπτική πλειονότητα (σε ολόκληρη, σχεδόν, την ισπανική επικράτεια) λούφαξε κατά τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες και, με ανοχή ή συμμετοχή, στήριξε ένα από τα πλέον μακρόβια τυραννικά καθεστώτα της Ευρώπης. Βέβαια, οι Βάσκοι πλήρωσαν εξαρχής αυτήν την απροθυμία υποταγής. Εκτός από τις χιλιάδες νεκρούς, υπήρξαν και δεκάδες χιλιάδες άλλοι που διέσχισαν τα Πυρηναία και βρέθηκαν πρόσφυγες στην άλλη πλευρά (στη Γαλλία) μετά την επικράτηση των φασιστών στον ισπανικό εμφύλιο. Κορυφαία ενέργεια των Βάσκων εναντίον του φρανκικού καθεστώτος θεωρείται η ανατίναξη του "πρωθυπουργού" (του επονομαζόμενου "Δράκου") ναυάρχου Luis Carrero Blanco στις 20 Δεκεμβρίου 1973 στη Μαδρίτη, από την αυτονομιστική οργάνωση Ε.Τ.Α. (Euzkadi Ta Azkatasuna - Χώρα των Βάσκων και Ελευθερία). Αυτά, για να μη λησμονούμε πως όλες οι καταστάσεις έχουν την αιτία (ή τις αιτίες) τους...



Οι βασκικές "Αυτονομίες"



Η "Χώρα των Βάσκων" (Euskadi) ένθεν και ένθεν των Πυρηναίων



Gernika, επαρχία Bizkaia

Σάββατο, 14 Απριλίου 2007

ΑΡΧΟΝΤΟΛΙΓΟΥΡΗΔΕΣ

Hieronymus Bosch:
"Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων" (1503-1504),
"Η Κόλαση", δεξί πλευρικό φύλλο,
Μαδρίτη Μουσείο Prado.



Περίπτωση πρώτη: David Beckham, άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής της Real Madrid - από τους πλέον καλοπληρωμένους παγκοσμίως. Στους περισσότερους κατ' επάγγελμα αθλητές αρέσουν τα πολυτελή αυτοκίνητα, η δημοσιότητα και οι φαντεζί χαζογκόμενες. Ο David δεν αποτελεί εξαίρεση, τα απολαμβάνει και τα τρία. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ" (Παρασκευή 13 Απριλίου 2007), ο εν λόγω χρυσοπόδαρος διέθετε τετράτροχο όχημα αξίας άνω των 100.000 ευρώ το οποίο εκλάπη από υπόγειο χώρο της κατοικίας του στη Μαδρίτη και φέρεται να επανεμφανίστηκε στα Σκόπια - έχοντας, φυσικά, υποστεί τις απαραίτητες μετατροπές. Το όχημα κατασχέθηκε στα σύνορα της F.Y.R.O.M. με την Ελλάδα μιας και κανείς δεν πήγε για να το παραλάβει. Αφού, λοιπόν, το καημένο το τετρακίνητο απέμεινε "ορφανό και ακηδεμόνευτο", προσφέρθηκε να το "υιοθετήσει" η υπουργός εσωτερικών της χώρας - αν και, βάσει του νόμου, θα έπρεπε να δημοπρατηθεί.

Περίπτωση δεύτερη: Paul Wolfowitz, πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας και από τους πρωτεργάτες της εισβολής των Η.Π.Α. στο Ιράκ (ως Υφυπουργός Άμυνας, ή μάλλον επίθεσης, την περίοδο 2001-2005) και (σύμφωνα με επανειλημμένες δηλώσεις του) "σθεναρός πολέμιος της διαφθοράς". Η (πλήρως ελεγχόμενη από τις Η.Π.Α.) Παγκόσμια Τράπεζα θεωρείται ο μεγαλύτερος φορέας παροχής βοήθειας παγκοσμίως (αν και ο ρόλος της δικαίως αμφισβητείται) και ο ήρωάς μας προεδρεύει από τον Μάρτιο του 2005 – διορισμένος από τον Bush. Τι έκανε ο λεβέντης και αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη βάζοντας την ουρά κάτω από τα σκέλια; Απλούστατα, τον Σεπτέμβριο του 2005 φρόντισε να αποσπασθεί η ερωμένη του από την Παγκόσμια Τράπεζα στο Υπουργείο Εξωτερικών των Η.Π.Α. και, αργότερα, διέταξε να της αυξηθεί ο ετήσιος μισθός κατά 60.000 δολάρια (σύνολο 193.500 δολάρια - αφορολόγητα).

Όλα αυτά δεν είναι παράξενα ούτε και ασυνήθιστα. Αυτό είναι ένα μόνο (μικρής έκτασης κι έκτασης) παράδειγμα που αποδεικνύει το πόσο αδηφάγα και ακόρεστα λιγούρια είναι όσοι ανέρχονται σε εξουσιαστικούς θώκους. Όχι μόνο δεν αρκούνται στα αναρίθμητα πλεονεκτήματα και προνόμια που τους εξασφαλίζουν τα (κατ' αυτούς αυτονόητα) αξιώματά τους, αλλά επιζητούν ακόμη περισσότερα πλούτη και χλιδή. Αυτό, φυσικά, προϋποθέτει ακόμη μεγαλύτερο παρασιτισμό εκ μέρους των και επαχθέστερη επιβάρυνση των υπηκόων τους. Βέβαια, όσο υπάρχουν χαϊβάνια (και, δυστυχώς, θα είναι πάντα η πλειονότητα) που εμπιστεύονται τους (από τη φύση τους διεφθαρμένους και σάπιους) εξουσιαστικούς θεσμούς, τόσο θα πολλαπλασιάζονται οι επιτήδειοι χαραμοφάηδες που θα θησαυρίζουν εγκληματώντας με κάθε τρόπο. Και, όπως διαπιστώνουμε, αυτά τα φαινόμενα δεν απαντώνται μόνο σε κράτη ψωροκώσταινες όπως η F.Y.R.O.M., αλλά συμβαίνουν παντού ανά την υφήλιο. Ηλίθιοι και συνένοχοι βαδίζουν χέρι-χέρι προς τον ολοκληρωτικό θρίαμβο της "έλλογης" ανθρωπότητας. Ο λόγος είναι απλός και η εξήγηση λογικότατη: τέτοιες συμπεριφορές πηγάζουν άμεσα από την ανθρώπινη φύση και την χαρακτηρίζουν. Κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν...

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2007

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ' ΧΕΙ ΤΟΥΜΠΑΝΟ...

Σκίτσο του Pol Leurs (Λουξεμβούργο)



Δυτική Πελοπόννησος. "Παραδοσιακά", από τις πλέον διεφθαρμένες (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) περιοχές της ελληνικής επικράτειας. Τουλάχιστον αυτό μπορούμε να υποθέσουμε από τα επαναλαμβανόμενα δημοσιεύματα των εφημερίδων. Μια ανάλογη είδηση δημοσιεύτηκε στην "Ελευθεροτυπία" (Τρίτη 10 Απριλίου 2007) με τίτλο "Φάμπρικα εκμετάλλευσης / Στα μαλακά οι δουλέμποροι" (ρεπορτάζ του Μάκη Νοδάρου). Σύμφωνα με την ανταπόκριση, «(...) ένα ζεύγος Ρουμάνων κι ένας ιδιοκτήτης σουπερμάρκετ, γιος πρώην δημάρχου, κατηγορούνται από τις Αρχές ότι εκμεταλλεύονταν δέκα Ρουμάνους εργάτες, που δούλευαν σε καλλιέργειες φράουλας στην περιοχή Λάρισου Αχαΐας. Οι αλλοδαποί εργάτες, τέσσερις γυναίκες και έξι άνδρες, είχαν βρεθεί από την Αστυνομία τη Μ. Τετάρτη να περιφέρονται εξαθλιωμένοι στο κέντρο της Πάτρας. Λίγες ώρες πριν είχαν δραπετεύσει από τους δουλέμπορους, που τους κρατούσαν τα μεροκάματα και τα διαβατήρια. (...) Εισαγγελέας και ανακριτής αποφάσισαν ομόφωνα προχθές να αφήσουν ελεύθερο έναντι εγγύησης 2.000 ευρώ τον αλλοδαπό φερόμενο ως "εγκέφαλο" του κυκλώματος δουλεμπόρων, ελεύθερη τη σύζυγό του χωρίς κανέναν περιοριστικό όρο, ενώ ελεύθερος χωρίς περιοριστικούς όρους αφέθηκε και ο ιδιοκτήτης του σουπερμάρκετ, ενώ ασκήθηκε σε βάρος του ποινική δίωξη για υπεξαγωγή εγγράφων... Στην κατοχή του τελευταίου, όπως είπε στην "Ε" ο διοικητής Ασφάλειας Πάτρας, Αθανάσιος Νταβλούρος, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 4 διαβατήρια Ρουμάνων εργατών, για την τύχη των οποίων κανείς δεν γνωρίζει και γι' αυτό ενημερώθηκαν σχετικά οι ρουμανικές αρχές. Έρευνα γίνεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ. και για τις τυχόν διασυνδέσεις των δουλεμπόρων με αστυνομικούς, καθώς στις καταθέσεις τους οι αλλοδαποί εργάτες αναφέρουν ότι όταν ζήτησαν τα διαβατήρια και τα μεροκάματά τους, εμφανίστηκε ξαφνικά στον καταυλισμό τους περιπολικό με αστυνομικό, ο οποίος τους συμβούλευσε να μην κάνουν φασαρία...». Απλά πράγματα: εμφανίζεσαι ως εργοδότης σε φουκαράδες μετανάστες, τους αποσπάς τα διαβατήρια, τους απειλείς πως αν μιλήσουν θα απελαθούν, τους εξαναγκάζεις να δουλεύουν με το ρυθμό και τις συνθήκες των σκλάβων που έχτιζαν τις πυραμίδες των Φαραώ και αράζεις. Αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του, θα φροντίσουν οι φίλοι σου. Ποιοι είναι αυτοί; Μα, όλοι όσοι αποτρέπουν την (λογικότατη και αναμενόμενη) προφυλάκισή σου και σε στέλνουν (έστω μέχρι νεωτέρας) στο σπίτι σου και στις αγαθοεργές δραστηριότητές σου. Ο δημοσιογράφος δεν μπορεί να πει ευθέως, αλλά υπονοεί με σαφήνεια (τυχόν διασυνδέσεις των δουλεμπόρων με αστυνομικούς, αν και τις προσωρινές απαλλαγές τις αποφάσισαν ο εισαγγελέας και ο ανακριτής) αυτό που το πανελλήνιο γνωρίζει: πως το ψάρι ζέχνει από την κεφαλή. Ελληνικό φαινόμενο; όχι, βέβαια - συμβαίνει και στις "καλύτερες οικογένειες". Και είναι απολύτως εξηγήσιμο: οι αποκαλούμενες "διωκτικές αρχές" (κάποιοι εξ' αυτών αποκαλούνται "λειτουργοί") στελεχώνονται από υπαλλήλους οι οποίοι ενδιαφέρονται να εισπράττουν τον μισθό τους χωρίς να κοπιάζουν ή να σκοτίζονται και, παράλληλα, δε λένε "όχι" σε κάποιες επιπλέον εργατοώρες (που είναι και οι πιο αποδοτικές οικονομικά γι' αυτούς), αφυπνίζονται δε μόνο όταν οι προϊστάμενοί των τους ξαμολούν εναντίον των εχθρών της κοινωνίας (κυρίως, ομάδες με πολιτικό προσανατολισμό ενάντια στο καθεστώς). Υπάρχουν, ακόμη, απορίες;

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2007

ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΜΙΣΗ ΑΡΧΟΝΤΙΑ


Θεσσαλονίκη ανήμερα Κυριακής του Πάσχα 2007. Ο κάδος της ανακύκλωσης φρακαρισμένος εδώ και κάποιες εβδομάδες (οι ευσυνείδητοι εργαζόμενοι των Ο.Τ.Α. εμφανίζονται μόλις μία φορά μηνιαίως) και υπερχειλισμένος (γι' αυτό έχουν φροντίσει οι ευαισθητοποιημένοι περί τα οικολογικά συμπολίτες μας). Εικόνα που απαντάται σε πολλές περιοχές της πάλαι ποτέ "Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης" και χαρακτηρίζει το μεγαλύτερο τμήμα του τοπικού πληθυσμού. Μια πόλη που βαυκαλίζεται πως (μπορεί να) είναι πρωτεύουσα και μητρόπολη των Βαλκανίων και δεν είναι ικανή να παρουσιάζει μια ευπρεπισμένη εικόνα όσον αφορά την καθαριότητα και τη διαχείριση των απορριμμάτων της. Μια πόλη - βόθρος που "αφυπνίζεται" μόνον όταν νομίζει πως απειλούνται τα τοπικιστικά της κεκτημένα και η φαντασιακή της υπεροχή και μοναδικότητα. Μια πόλη - χωματερή, τόσο σε ρύπους και σκουπίδια όσο και σε ανθρώπινες σχέσεις. Μια πόλη - φάντασμα, φαντασιόπληκτη, υπνώττουσα και μονίμως αυτοϊκανοποιούμενη.

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2007

ΔΕΚΑΕΞΑΡΗΔΕΣ

Οι κινητοποιήσεις κατά του ήδη ψηφισθέντος νόμου - πλαισίου για την αναθεώρηση του περίφημου άρθρου 16 του Συντάγματος διανύουν περίοδο ανάπαυλας δύο εβδομάδων. Οι επικριτές του νέου νόμου επικαλούνται (εκτός των άλλων) και την αντισυνταγματικότητά του. Βέβαια, το Σύνταγμα είναι ένα σύνολο θεσμοθετημένων διατυπώσεων και, θεωρητικά, βρίσκεται υπεράνω κάθε άλλου νόμου. Όμως, το να επικαλούμαστε διαρκώς το Σύνταγμα σημαίνει πως του αποδίδουμε ιερές διαστάσεις και πως το θεωρούμε ανέγγιχτο και πέρα από οποιαδήποτε κριτική. Η προσοχή, πάντως, των περισσοτέρων επικεντρώνεται στην επιδιωκόμενη ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Σχετικά με το θέμα αυτό, η παράγραφος 8 του εν λόγω άρθρου είναι μάλλον αντιφατική (Νόμος ορίζει τις προϋποθέσεις και τους όρους χορήγησης άδειας για την ίδρυση και λειτουργία εκπαιδευτηρίων που δεν ανήκουν στο Κράτος, τα σχετικά με την εποπτεία που ασκείται πάνω σ' αυτά, καθώς και την υπηρεσιακή κατάσταση του διδακτικού προσωπικού τους. Η σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται). Βέβαια, η προσπάθεια της κυβέρνησης να εντάξει και την Παιδεία (επισήμως, πλέον) στην κτηνώδη νεοφιλελεύθερη πραγματικότητα είναι εμφανέστατη και αγωνιώδης. Γεγονός είναι πως οι κυβερνώντες βρήκαν εύσχημη δικαιολογία για την ψευδομεταρρύθμισή τους: την κωμικοτραγική κατάσταση που επικρατεί στο μόρφωμα που αυτάρεσκα αυτοαποκαλείται "Ελληνικό Πανεπιστήμιο" (υποδομές της πλάκας, ανεπαρκές και αδιάφορο διδακτικό προσωπικό, κλίκες και διαχειριστικές ατασθαλίες, οσφυοκαμπτικός καριερισμός και πολλά ακόμη). Ήρθαν, λοιπόν, οι σύγχρονοι βένετοι και, αντί να παρέμβουν αποφασιστικά διορθώνοντας την κατάσταση (αποτέλεσμα που προϋποθέτει κόπο, τόλμη και φαντασία), προτίμησαν τη λύση που εξυπηρετεί τα αφεντικά τους. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά.





Ας δούμε, όμως, και κάποια άλλα (κάθε άλλο παρά ασήμαντα) σημεία του (αναθεωρημένου, πλέον) άρθρου 16:

Παράγραφος 2
: Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες. Πώς νοείται η "αγωγή" εν γένει; Δεν είναι κάτι απολύτως υποκειμενικό; Επίσης, η καλλιέργεια εθνικής συνείδησης μπορεί να εγγυηθεί την αρμονική και καλοπροαίρετη συνύπαρξη των ομοεθνών; Η απάντηση δίδεται καθημερινά σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες: ό,τι ισχύει για όλους ισχύει και για τους "ελληναράδες": ο θάνατός σου η ζωή μου. Εξάλλου, από ισχυρή εθνική συνείδηση υποτίθεται πως εμφορούνται οι εγχώριοι εξουσιαστές από καταβολής ελληνικής φυλής, οι οποίοι αναπαράγουν κι ενισχύουν τις εξοντωτικές και κραυγαλέες κοινωνικοοικονομικές ανισότητες. Άρα, η εμπέδωση της εθνικής συνείδησης δε βοηθά. Και, γιατί η θρησκευτική συνείδηση θεωρείται βασικό συστατικό της παιδείας; Δεν είναι σχιζοφρενικό, από τη μια να διακηρύσσεται πως η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη (άρθρο 13, παρ.1) και, από την άλλη να ορίζεται πως επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (άρθρο 3, παρ.1); Ή, μήπως, το αίσθημα του συνανήκειν σε μια θρησκεία βοήθησε στην εξάλειψη των ανθρωποφαγικών και κανιβαλικών συμπεριφορών;

Παράγραφος 4: Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της, στα κρατικά εκπαιδευτήρια (...) Αν δεν κάνουμε λάθος, τα Α.Ε.Ι. υπάγονται στην κατηγορία "κρατικά εκπαιδευτήρια". Τότε, γιατί απαιτούν καταβολή χρηματικού αντιτίμου για μεταπτυχιακές σπουδές; Οι σπουδές αυτές δεν περιλαμβάνονται "σε όλες τις βαθμίδες της παιδείας";




Το ερώτημα που προκύπτει είναι: κάποιος που αυτοπροσδιορίζεται ως προοδευτικός, αριστερός, αναρχικός, αντιεξουσιαστής, κτλ, γιατί να υπερασπίζεται έναν εξουσιαστικό θεσμό – δόγμα; γιατί να περιμένει από το μισητό (κατά τα’ άλλα) κράτος να ρυθμίζει το άκρως ευαίσθητο ζήτημα της παιδείας; γιατί δίνει ψήφο εμπιστοσύνης σε κάτι τόσο αναξιόπιστο και χυδαίο; γιατί να ομνύει σε αυτό που (υποτίθεται πως) απεχθάνεται; Δεν είναι (τουλάχιστον) οξύμωρο;